பகவத் கீதை · Sankhya Yogaஅத்தியாயம் 2, ஸ்லோகம் 45 (2.45)

"Traiguṇya-viṣayā vedāḥ" — வேதங்கள் முக்குணங்களைப் பற்றிப் பேசுகின்றன. இந்த வாக்கியமே மிக அதிகமாகத் தவறாகப் புரிந்துகொள்ளப்படுகிறது. இரண்டு மரபு வழி வாசிப்புகள்:

• சங்கராசாரியார்: traiguṇya = சம்சாரம்; வேதங்கள் (கர்மகாண்டப் பகுதி) சம்சாரத்தை (முக்குணங்களின் களத்தை) வெளிப்படுத்தும் விஷயங்களைக் கொண்டவை. "நிஸ்த்ரைகுண்யனாக இரு" = niṣkāmo bhava — ஆசையற்றவனாக இரு.
• ராமானுஜர் — ஒரு மென்மையான வாசிப்பு: Traiguṇya = சத்துவம், ரஜஸ், தமஸ் மேலோங்கிய மக்கள். வேதங்கள் மிகுந்த வாத்சல்யத்துடன் (அன்புடன்) மூன்று வகை மக்களுக்கும் அவரவர் இயல்புக்கு ஏற்ப நன்மை பற்றிய ஞானத்தைத் தருகின்றன. ரஜஸ்-தமஸ் மேலோங்கியவர்களுக்கு அவர்களுடைய குணங்களுக்கு ஏற்ப சொர்க்கம் முதலியவற்றுக்கான சாதனங்களை வேதங்கள் சொல்லாவிட்டால், அவர்கள் சரியான வழியை அறியாமல், ஆசையின் வசத்தால் தவறான பாதைகளில் சென்று அழிந்துவிடுவார்கள். ஆகவே வேதங்கள் எல்லோருக்குமானவை — ஆனால் நீ, அர்ஜுனா, nitya-sattva-stha ஆக இரு, மோக்ஷத்தை இலக்காகக் கொள்.

அதாவது, இரண்டு வாசிப்பிலும் வேதங்களுக்கு இகழ்ச்சி இல்லை — உயர்ந்த நிலையை ஏற்குமாறு அர்ஜுனனுக்கு அழைப்பே உள்ளது.

ஐந்து அறிவுரைகள்:

1. Nistraiguṇya — குணங்களுக்கு மேலே (சங்கரர்: ஆசையற்றவன்).
2. Nirdvandva — சுகம்-துக்கம் போன்ற இருமைகளிலிருந்து விடுபட்டவன்.
3. Nitya-sattva-stha — எப்போதும் சத்துவத்தில் (தெளிவு, அமைதியில்) நிலைத்தவன்.
4. Niryogakṣema — அடைவது-காப்பது பற்றிய கவலையிலிருந்து விடுபட்டவன். சங்கராசாரியார்: யோக-க்ஷேமத்தில் மூழ்கியவனுக்கு நன்மையின் பாதையில் நடப்பது கடினம்.
5. Ātmavān — ஆத்மாவில் நிலைத்தவன், கவனக்குறைவற்றவன் (விழிப்புடையவன்).