ಭಗವದ್ಗೀತೆ · Sankhya Yogaಅಧ್ಯಾಯ 2, ಶ್ಲೋಕ 45 (2.45)

"Traiguṇya-viṣayā vedāḥ" — ವೇದಗಳು ಮೂರು ಗುಣಗಳ ಮಾತನಾಡುತ್ತವೆ. ಈ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ತಪ್ಪಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಎರಡು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಓದುಗಳು:

• ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು: traiguṇya = ಸಂಸಾರ; ವೇದಗಳು (ಕರ್ಮಕಾಂಡ ಭಾಗ) ಸಂಸಾರವನ್ನು (ಮೂರು ಗುಣಗಳ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು) ಪ್ರಕಟಪಡಿಸುವ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. "ನಿಸ್ತ್ರೈಗುಣ್ಯನಾಗು" = niṣkāmo bhava — ನಿಷ್ಕಾಮನಾಗು.
• ರಾಮಾನುಜರು — ಒಂದು ಕೋಮಲ ಓದು: Traiguṇya = ಸತ್ತ್ವ, ರಜಸ್ಸು, ತಮಸ್ಸು ಪ್ರಧಾನವಾದ ಜನರು. ವೇದಗಳು ಅತ್ಯಂತ ವಾತ್ಸಲ್ಯದಿಂದ (ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ) ಮೂರೂ ಬಗೆಯ ಜನರಿಗೆ ಅವರವರ ಸ್ವಭಾವಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಹಿತದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತವೆ. ವೇದಗಳು ರಜಸ್-ತಮಸ್ ಪ್ರಧಾನರಿಗೆ ಅವರ ಗುಣಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗ ಮೊದಲಾದವುಗಳ ಸಾಧನಗಳನ್ನು ಹೇಳದಿದ್ದರೆ, ಅವರು ಸರಿಯಾದ ಉಪಾಯವನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ, ಕಾಮನೆಯ ವಶದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪು ದಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆದು ನಾಶವಾಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದ್ದರಿಂದ ವೇದಗಳು ಎಲ್ಲರಿಗಾಗಿ — ಆದರೆ ನೀನು, ಅರ್ಜುನ, nitya-sattva-stha ಆಗು, ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸಿಕೋ.

ಅಂದರೆ ಎರಡೂ ಓದುಗಳಲ್ಲಿ ವೇದಗಳ ನಿಂದೆಯಿಲ್ಲ — ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಉನ್ನತ ಸ್ತರವನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಕರೆ.

ಐದು ನಿರ್ದೇಶನಗಳು:

1. Nistraiguṇya — ಗುಣಗಳನ್ನು ಮೀರಿದವನು (ಶಂಕರರು: ನಿಷ್ಕಾಮ).
2. Nirdvandva — ಸುಖ-ದುಃಖಗಳಂಥ ದ್ವಂದ್ವಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನು.
3. Nitya-sattva-stha — ಸದಾ ಸತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ (ಸ್ಪಷ್ಟತೆ, ಶಾಂತಿಯಲ್ಲಿ) ನೆಲೆಸಿದವನು.
4. Niryogakṣema — ಪಡೆಯುವ ಮತ್ತು ಕಾಪಾಡುವ ಚಿಂತೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತನು. ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು: ಯೋಗಕ್ಷೇಮದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದವನಿಗೆ ಶ್ರೇಯಸ್ಸಿನ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದು ಕಷ್ಟ.
5. Ātmavān — ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದವನು, ಅಪ್ರಮತ್ತನು (ಎಚ್ಚರವಾಗಿರುವವನು).