ಭಗವದ್ಗೀತೆ · Sankhya Yogaಅಧ್ಯಾಯ 2, ಶ್ಲೋಕ 48 (2.48)

ಯೋಗದ ವ್ಯಾಖ್ಯೆ — ಸಮತೆ. ಗೀತೆ "ಯೋಗ"ಕ್ಕೆ ಅನೇಕ ವ್ಯಾಖ್ಯೆಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ; ಇದು ಮೊದಲನೆಯದು: samatva — ಯಶಸ್ಸು ಮತ್ತು ವೈಫಲ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಸಮನಾಗಿರುವುದು. ಅಂದರೆ ಯೋಗ ಯಾವುದೋ ಬಾಹ್ಯ ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲ, ಒಂದು ಆಂತರಿಕ ಸ್ಥಿತಿ.

"Saṅgaṃ tyaktvā" — ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು. ಯಾವುದರ ಆಸಕ್ತಿ?

• ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು: ಕರ್ಮವನ್ನು ಕೇವಲ ಈಶ್ವರನಿಗಾಗಿ ಮಾಡು — ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲೂ "ಈಶ್ವರನು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಲಿ" — ಎಂಬ ಈ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು. ಸಿದ್ಧಿ = ಫಲತೃಷ್ಣೆಯಿಲ್ಲದ ಕರ್ಮದಿಂದ ಚಿತ್ತಶುದ್ಧಿಯ ಮೂಲಕ ಜ್ಞಾನಪ್ರಾಪ್ತಿ; ಅಸಿದ್ಧಿ = ಅದರ ವಿರುದ್ಧ — ಎರಡರಲ್ಲೂ ಸಮನಾಗಿರು.
• ರಾಮಾನುಜರು: ರಾಜ್ಯ, ಬಂಧುಗಳು ಮೊದಲಾದವುಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಯುದ್ಧ ಮೊದಲಾದ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡು; ಅದರೊಳಗಿನ ಜಯ ಮೊದಲಾದವುಗಳ ಸಿದ್ಧಿ-ಅಸಿದ್ಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಮನಾಗಿರು. ಯೋಗ = ಸಿದ್ಧಿ-ಅಸಿದ್ಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಮತೆರೂಪವಾದ ಚಿತ್ತಸಮಾಧಾನ.

ಶಂಕರರ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆ. "ಈಶ್ವರನು ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಲಿ" — ಇದೂ ಒಂದು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಫಲಾಪೇಕ್ಷೆ! ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ಇದನ್ನೂ ಬಿಡು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಅಂದರೆ ನಿಷ್ಕಾಮತೆಯ ಆಳ — ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ "ಬಹುಮಾನ"ದ ಬಯಕೆಯೂ ಇಲ್ಲ.