ಭಗವದ್ಗೀತೆ · Sankhya Yogaಅಧ್ಯಾಯ 2, ಶ್ಲೋಕ 51 (2.51)

ಕರ್ಮದಿಂದ ಮೋಕ್ಷದವರೆಗೆ. ಇಲ್ಲಿ ಕರ್ಮಯೋಗದ ಅಂತಿಮ ಫಲ ಸ್ಪಷ್ಟ — ಕೇವಲ ಒಳ್ಳೆಯ ಜೀವನವಲ್ಲ, ಜನ್ಮಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತಿ. ಕರ್ಮ ಅದೇ, ಆದರೆ ಫಲದ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ — ಮತ್ತು ಆ ಕರ್ಮ ಬಂಧನವಲ್ಲ, ಮುಕ್ತಿಯ ದಾರಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

"Janma-bandha" — ಜನ್ಮವೇ ಬಂಧನ. ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು: janmaiva bandhaḥ — ಜನ್ಮವೇ ಬಂಧನ; ಇಷ್ಟ-ಅನಿಷ್ಟ (ಒಳ್ಳೆಯ-ಕೆಟ್ಟ) ದೇಹಗಳ ಪ್ರಾಪ್ತಿ — ಇದೇ ಕರ್ಮದ ಫಲ. ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಬದುಕಿರುವಾಗಲೇ (ಜೀವನವಿರುವಾಗಲೇ) ಈ ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪರಮ ಪದವಾದ ಮೋಕ್ಷಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

"Anāmaya" — ದುಃಖರಹಿತ. Āmaya = ರೋಗ. Anāmaya = ರೋಗರಹಿತ — ಶಂಕರರು: sarvopadrava-rahita, ಎಲ್ಲ ಉಪದ್ರವಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತ.

ರಾಮಾನುಜರು: ಬುದ್ಧಿಯೋಗದಿಂದ ಕೂಡಿದವರು ಕರ್ಮಫಲವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಕರ್ಮ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಜನ್ಮಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ ಅನಾಮಯ ಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ — ಮತ್ತು ಇದು ಎಲ್ಲ ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧ.

ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ಭೇದ — "ಕರ್ಮ ಮಾಡುತ್ತಲೇ". ರಾಮಾನುಜರು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: karma kurvantaḥ — ಕರ್ಮ ಮಾಡುತ್ತ. 2.49 ರಿಂದ ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗಿನ "ಬುದ್ಧಿಯೋಗ"ವನ್ನು ಪರಮಾರ್ಥದರ್ಶನ (ಜ್ಞಾನ) ರೂಪವಾಗಿಯೂ ತಿಳಿಯಬಹುದು ಎಂಬ ಒಂದು ಪರ್ಯಾಯ ಓದನ್ನೂ ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ.