భగవద్గీత · Sankhya Yogaఅధ్యాయం 2, శ్లోకం 51 (2.51)

కర్మ నుంచి మోక్షం వరకు. ఇక్కడ కర్మయోగం యొక్క అంతిమ ఫలం స్పష్టంగా ఉంది — కేవలం మంచి జీవితం కాదు, జన్మబంధం నుంచి ముక్తి. కర్మ అదే, కానీ ఫలాసక్తి లేకుండా — ఆ కర్మ బంధం కాక, ముక్తి మార్గం అవుతుంది.

"Janma-bandha" — జన్మే బంధం. శంకరాచార్యులు: janmaiva bandhaḥ — జన్మే బంధం; ఇష్టానిష్ట (మంచి-చెడు) దేహాల ప్రాప్తి — ఇదే కర్మ ఫలం. జ్ఞానులు బతికి ఉండగానే (జీవించి ఉన్నప్పుడే) ఈ బంధం నుంచి విముక్తులవుతారు, విష్ణువు యొక్క పరమ పదమైన మోక్షాన్ని పొందుతారు.

"Anāmaya" — దుఃఖం లేనిది. Āmaya = రోగం. Anāmaya = రోగం లేనిది — శంకరులు: sarvopadrava-rahita, అన్ని ఉపద్రవాల నుంచి విముక్తమైనది.

రామానుజులు: బుద్ధియోగంతో కూడినవారు కర్మఫలాన్ని విడిచిపెట్టి కర్మలు చేస్తూనే జన్మబంధం నుంచి విముక్తులై అనామయ పదాన్ని పొందుతారు — ఇది అన్ని ఉపనిషత్తులలోనూ ప్రసిద్ధమైనది.

ఒక ముఖ్యమైన తేడా — "కర్మలు చేస్తూనే". రామానుజులు స్పష్టంగా అంటారు: karma kurvantaḥ — కర్మలు చేస్తూనే. శంకరాచార్యులు ఒక ప్రత్యామ్నాయ పఠనం కూడా ఇస్తారు: 2.49 నుంచి ఇక్కడి వరకు "బుద్ధియోగాన్ని" పరమార్థ దర్శనం (జ్ఞానం) రూపంగా కూడా అర్థం చేసుకోవచ్చు.