ಭಗವದ್ಗೀತೆ · Sankhya Yogaಅಧ್ಯಾಯ 2, ಶ್ಲೋಕ 57 (2.57)
ಮೂಲ ಸಂಸ್ಕೃತ · ಶ್ರೀಭಗವಾನ್
ಯಃ ಸರ್ವತ್ರಾನಭಿಸ್ನೇಹಸ್ತತ್ ತತ್ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಶುಭಾಶುಭಮ್
ನಾಭಿನನ್ದತಿ ನ ದ್ವೇಷ್ಟಿ ತಸ್ಯ ಪ್ರಜ್ಞಾ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಾ
॥ 2.57 ॥
yaḥ sarvatrānabhisnehastat tat prāpya śubhāśubham
nābhinandati na dveṣṭi tasya prajñā pratiṣṭhitā
ಅನುವಾದ
"ಯಾರು ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯಿಂದ (ಅತಿಯಾದ ಮಮತೆಯಿಂದ) ರಹಿತನೋ, ಮತ್ತು ಒಳ್ಳೆಯದು ಅಥವಾ ಕೆಟ್ಟದು ಏನೇ ಸಿಕ್ಕರೂ ಅದರಿಂದ ಉಬ್ಬಿಹೋಗುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಅದನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವುದೂ ಇಲ್ಲವೋ — ಅವನ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದೆ."
ಭಾವಾರ್ಥ
"Abhinandati" ಮತ್ತು "dveṣṭi". ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು: ಶುಭವನ್ನು ಪಡೆದಾಗ na tuṣyati na hṛṣyati — ತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ಉಬ್ಬುವುದೂ ಇಲ್ಲ, ಹರ್ಷದಿಂದ ಕುಣಿಯುವುದೂ ಇಲ್ಲ; ಅಶುಭವನ್ನು ಪಡೆದಾಗ ದ್ವೇಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅಂದರೆ ಹರ್ಷ ಮತ್ತು ವಿಷಾದ ಎರಡರಿಂದಲೂ ಮುಕ್ತ.
"Sarvatra" — ಎಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ? ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ — deha-jīvitādiṣv api — ತನ್ನ ದೇಹ ಮತ್ತು ಜೀವನದಲ್ಲೂ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆ ಇಲ್ಲ. ರಾಮಾನುಜರು: priyeṣu anabhisnehaḥ udāsīnaḥ — ಪ್ರಿಯ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲೂ ಉದಾಸೀನ (ಇಲ್ಲಿ ಅರ್ಥ — ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತ).
ರಾಮಾನುಜರು — ಮೂರನೆಯ ಮೆಟ್ಟಿಲು: ಪ್ರಿಯವಾದದ್ದರ ಸಿಗುವಿಕೆ-ಅಗಲಿಕೆಗಳೆಂಬ ಶುಭ-ಅಶುಭಗಳಲ್ಲಿ ಅಭಿನಂದನೆ ಮತ್ತು ದ್ವೇಷಗಳಿಲ್ಲದವನು — so 'pi sthita-prajñaḥ — ಅವನೂ ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ಞ.
AI-assisted draft translation — under review.