பகவத் கீதை · Sankhya Yogaஅத்தியாயம் 2, ஸ்லோகம் 57 (2.57)
மூல ஸம்ஸ்க்ருதம் · ஶ்ரீப⁴க³வாந்
யஃ ஸர்வத்ராநபி⁴ஸ்நேஹஸ்தத் தத் ப்ராப்ய ஶுபா⁴ஶுப⁴ம்
நாபி⁴நந்த³தி ந த்³வேஷ்டி தஸ்ய ப்ரஜ்ஞா ப்ரதிஷ்டி²தா
॥ 2.57 ॥
yaḥ sarvatrānabhisnehastat tat prāpya śubhāśubham
nābhinandati na dveṣṭi tasya prajñā pratiṣṭhitā
மொழிபெயர்ப்பு
"எல்லா இடத்திலும் ஒட்டுதல் (அளவுகடந்த பற்று) இல்லாதவன், நல்லதோ கெட்டதோ எது கிடைத்தாலும் அதனால் பூரித்துப் போகாதவன், அதை வெறுக்காதவன் — அவனுடைய பிரக்ஞை நிலையானது."
விளக்கம்
"Abhinandati", "dveṣṭi". சங்கராசாரியார்: நல்லதைப் பெற்று na tuṣyati na hṛṣyati — திருப்தியால் பூரிப்பதுமில்லை, மகிழ்ச்சியால் துள்ளுவதுமில்லை; கெட்டதைப் பெற்று வெறுப்பதில்லை. அதாவது, மகிழ்ச்சி, சோர்வு இரண்டிலிருந்தும் விடுபட்டவன்.
"Sarvatra" — எவ்வளவு ஆழமாக? சங்கராசாரியார் சொல்கிறார் — deha-jīvitādiṣv api — தன் உடலிலும் உயிரிலும் கூட ஒட்டுதல் இல்லை. ராமானுஜர்: priyeṣu anabhisnehaḥ udāsīnaḥ — விருப்பமான பொருள்களிலும் பற்றற்றவன் (இங்கே பொருள் — பந்தத்திலிருந்து விடுபட்டவன்).
ராமானுஜர் — மூன்றாவது படி: விரும்பியது கிடைப்பது-பிரிவது என்ற நல்லது-கெட்டதில் வரவேற்பும் வெறுப்பும் அற்றவன் — so 'pi sthita-prajñaḥ — அவனும் ஸ்திதப்பிரக்ஞனே.
AI-assisted draft translation — under review.