ಭಗವದ್ಗೀತೆ · Sankhya Yogaಅಧ್ಯಾಯ 2, ಶ್ಲೋಕ 62 (2.62)

ಪತನದ ಏಣಿ (ಮೊದಲ ಭಾಗ):

1. ಧ್ಯಾನ — ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವುದು. ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು: viṣaya-viśeṣān ālocayataḥ — ವಿಷಯಗಳ ವಿಶೇಷ ಗುಣಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನೋಡುವುದು-ಯೋಚಿಸುವುದು.
2. ಸಂಗ — ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು: āsaktiḥ prītiḥ — ಅಂಟು, ಪ್ರೀತಿ.
3. ಕಾಮ — ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು: tṛṣṇā — ದಾಹ. ರಾಮಾನುಜರು ಒಂದು ನಿಖರ ವ್ಯಾಖ್ಯೆ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ: kāmo nāma saṅgasya vipāka-daśā — ಕಾಮವೆಂದರೆ ಸಂಗದ ಪಕ್ವವಾದ ಅವಸ್ಥೆ; puruṣo yāṃ daśām āpanno viṣayān abhuktvā sthātuṃ na śaknoti — ವ್ಯಕ್ತಿ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸದೆ ಇರಲಾರದ ಅವಸ್ಥೆ.
4. ಕ್ರೋಧ — ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು: kutaścit pratihatāt — ಕಾಮ ಯಾವುದಾದರೂ ಕಾರಣದಿಂದ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಾಗ. ರಾಮಾನುಜರು: ಕಾಮ ಉಳಿದಿದೆ, ವಿಷಯ ಹತ್ತಿರವಿಲ್ಲ — ಆಗ ಹತ್ತಿರದ ಜನರ ಮೇಲೆ ಕೋಪ: ebhiḥ asmad-iṣṭaṃ vihatam — "ಇವರು ನನ್ನ ಬಯಕೆಗೆ ಅಡ್ಡಿ ಮಾಡಿದರು!"

ಆರಂಭ ಎಲ್ಲಿಂದ? ರಾಮಾನುಜರು ಒಂದು ಗಂಭೀರ ಮಾತು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ವಿಷಯರಾಗವನ್ನು ತೊಲಗಿಸದ, ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತೊಡಗಿಸದವನು ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ತಡೆದು ಕುಳಿತಿದ್ದರೂ, anādi-pāpa-vāsanayā viṣaya-dhyānam avarjanīyam — ಅನಾದಿ ವಾಸನೆಗಳಿಂದಾಗಿ ವಿಷಯಚಿಂತನೆಯನ್ನು ತಡೆಯುವುದು ಕಷ್ಟ; ಮತ್ತು ಚಿಂತನೆಯಿಂದ ಸಂಗ ಅತಿಪ್ರವೃದ್ಧ (ಬಹಳ ಬೆಳೆದದ್ದು) ಆಗುತ್ತದೆ.

ಅಂದರೆ ಆರಂಭ ಒಂದು ಆಲೋಚನೆಯಿಂದ ಆಗುತ್ತದೆ — ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು.