ಭಗವದ್ಗೀತೆ · Karma Yogaಅಧ್ಯಾಯ 3, ಶ್ಲೋಕ 4 (3.4)

ಎರಡು ತಪ್ಪು ದಾರಿಗಳು.

1. Anārambha — ಕರ್ಮವನ್ನು ಆರಂಭಿಸದೇ ಇರುವುದು.
2. ಕೇವಲ ಸಂನ್ಯಾಸ — ಆರಂಭಿಸಿದ ಕರ್ಮವನ್ನು ಸುಮ್ಮನೆ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವುದು (ಒಳಗಿನ ಸಿದ್ಧತೆಯಿಲ್ಲದೆ).

ಎರಡರಿಂದಲೂ naiṣkarmya/siddhi ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು — ಕರ್ಮವೇ ಸಾಧನ. ಕರ್ಮಗಳು (ಈ ಜನ್ಮದ ಅಥವಾ ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮಗಳ) ಪಾಪವನ್ನು ಕ್ಷಯಿಸುತ್ತವೆ, sattva-śuddhiಯನ್ನು (ಅಂತಃಕರಣದ ಶುದ್ಧಿಯನ್ನು) ತರುತ್ತವೆ, ಅದರಿಂದ ಜ್ಞಾನ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಜ್ಞಾನನಿಷ್ಠೆ. Na hy upāyam antareṇa upeya-prāptir asti — ಉಪಾಯವಿಲ್ಲದೆ ಗುರಿಯ ಪ್ರಾಪ್ತಿ ಇಲ್ಲ. ಅವರು ಬೃಹದಾರಣ್ಯಕವನ್ನು (4.4.22) ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ — tam etaṃ vedānuvacanena brāhmaṇā vividiṣanti yajñena… — ವೇದಪಾಠ ಮತ್ತು ಯಜ್ಞದಿಂದ ಜನರು ಅವನನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಗೀತೆಯಿಂದಲೂ 5.6, 5.11, 18.5ನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಶ್ಲೋಕದ ಎರಡನೆಯ ಭಾಗ — ಕೇವಲ ಸಂನ್ಯಾಸದಿಂದ ಸಿದ್ಧಿಯಿಲ್ಲ — ಶಂಕರರಿಗೆ ಇದು: ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದ ಸಂನ್ಯಾಸ.

ಆಚಾರ್ಯ ರಾಮಾನುಜರು: ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಆರಂಭಿಸದೇ ಇರುವುದರಿಂದ ಜ್ಞಾನನಿಷ್ಠೆ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ; ಆರಂಭಿಸಿದ ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಕರ್ಮಗಳ ತ್ಯಾಗದಿಂದಲೂ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ — ಏಕೆಂದರೆ ಫಲೇಚ್ಛೆಯಿಲ್ಲದ, ಭಗವಂತನ ಆರಾಧನಾರೂಪದ ಕರ್ಮದ ಸಿದ್ಧಿಯೇ ಆತ್ಮನಿಷ್ಠೆ. ಅಂತಹ ಕರ್ಮವಿಲ್ಲದೆ ಅನಾದಿಕಾಲದ ಪಾಪಸಂಚಯ ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಶಾಂತಿಯ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿರುವ ಆತ್ಮನಿಷ್ಠೆ duḥsampādyā — ಕಠಿಣ.