ಭಗವದ್ಗೀತೆ · Dhyana Yoga (Atma-samyama Yoga)ಅಧ್ಯಾಯ 6, ಶ್ಲೋಕ 14 (6.14)

ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು. Praśāntātmā prakarṣeṇa śāntaḥ ātmā antaḥkaraṇaṃ yasya; vigatabhīḥ vigata-bhayaḥ; brahmacāri-vrate … brahmacaryaṃ guru-śuśrūṣā-bhikṣānna-bhukty-ādi — ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯ ವ್ರತ ಅಂದರೆ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ, ಗುರುಸೇವೆ, ಭಿಕ್ಷೆಯ ಅನ್ನ ಮೊದಲಾದವು; mac-cittaḥ mayi parameśvare cittaṃ yasya. "Mat-paraḥ" ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಒಂದು ಹೋಲಿಕೆ: kaścit rāgī strī-cittaḥ na tu striyam eva paratvena gṛhṇāti kiṃ tarhi rājānaṃ mahādevaṃ vā, ayaṃ tu mac-citto mat-paraś ca — ರಾಗಿಯಾದ ಯಾವನೋ ಪುರುಷ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾನೆ, ಆದರೆ ಅವಳನ್ನು "ಪರಮ" ಎಂದು ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ (ಪರಮವೆಂದು ರಾಜನನ್ನೋ ಮಹಾದೇವನನ್ನೋ ತಿಳಿಯುತ್ತಾನೆ); ಈ ಯೋಗಿಯಾದರೋ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಚಿತ್ತವನ್ನೂ ಇಡುತ್ತಾನೆ, ನನ್ನನ್ನೇ ಪರಮವೆಂದೂ ತಿಳಿಯುತ್ತಾನೆ.

ಆಚಾರ್ಯ ರಾಮಾನುಜರು (6.13–6.14 ಸಂಯುಕ್ತ). Praśāntātmā atyanta-nirvṛta-manāḥ — ಅತ್ಯಂತ ತೃಪ್ತ ಮನಸ್ಸು; vigata-bhīḥ; brahmacarya-yuktaḥ; mac-citto yuktaḥ avahitaḥ mat-para āsīta mām eva cintayan āsīta — ಎಚ್ಚರದಿಂದ, ನನ್ನನ್ನೇ ಪರಮವೆಂದು ತಿಳಿದು, ನನ್ನನ್ನೇ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.