ഭഗവദ്ഗീത · Dhyana Yoga (Atma-samyama Yoga)അദ്ധ്യായം 6, ശ്ലോകം 14 (6.14)

ശങ്കരാചാര്യർ. Praśāntātmā prakarṣeṇa śāntaḥ ātmā antaḥkaraṇaṃ yasya; vigatabhīḥ vigata-bhayaḥ; brahmacāri-vrate … brahmacaryaṃ guru-śuśrūṣā-bhikṣānna-bhukty-ādi — ബ്രഹ്മചാരിയുടെ വ്രതം, അതായത് ബ്രഹ്മചര്യം, ഗുരുശുശ്രൂഷ, ഭിക്ഷാന്നം മുതലായവ; mac-cittaḥ mayi parameśvare cittaṃ yasya. "Mat-paraḥ" വിശദീകരിക്കാൻ ഒരു താരതമ്യം: kaścit rāgī strī-cittaḥ na tu striyam eva paratvena gṛhṇāti kiṃ tarhi rājānaṃ mahādevaṃ vā, ayaṃ tu mac-citto mat-paraś ca — രാഗിയായ ഒരു പുരുഷൻ സ്ത്രീയെ ചിന്തിക്കുന്നു, എന്നാൽ അവളെ "പരം" ആയി കരുതുന്നില്ല (പരമായി കരുതുന്നത് രാജാവിനെയോ മഹാദേവനെയോ ആണ്); ഈ യോഗിയാകട്ടെ എന്നിൽ ചിത്തം വയ്ക്കുകയും എന്നെ പരമായി കരുതുകയും ചെയ്യുന്നു.

ആചാര്യ രാമാനുജൻ (6.13–6.14 സംയുക്തം). Praśāntātmā atyanta-nirvṛta-manāḥ — അത്യന്തം തൃപ്തമായ മനസ്സ്; vigata-bhīḥ; brahmacarya-yuktaḥ; mac-citto yuktaḥ avahitaḥ mat-para āsīta mām eva cintayan āsīta — ശ്രദ്ധയോടെ, എന്നെത്തന്നെ പരമമായി കരുതി, എന്നെത്തന്നെ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് ഇരിക്കണം.