ಭಗವದ್ಗೀತೆ · Dhyana Yoga (Atma-samyama Yoga)ಅಧ್ಯಾಯ 6, ಶ್ಲೋಕ 32 (6.32)

ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು — ಅಹಿಂಸೆ. Ātmaupamyena … yathā mama sukham iṣṭaṃ tathā sarva-prāṇināṃ sukham anukūlam … yac ca duḥkhaṃ mama pratikūlam aniṣṭaṃ yathā tathā sarva-prāṇināṃ duḥkham — ನನಗೆ ಸುಖ ಹೇಗೆ ಪ್ರಿಯವೋ ಹಾಗೆಯೇ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೂ; ನನಗೆ ದುಃಖ ಹೇಗೆ ಅಪ್ರಿಯವೋ ಹಾಗೆಯೇ ಎಲ್ಲರಿಗೂ; ಆದ್ದರಿಂದ na kasyacit pratikūlam ācarati ahiṃsaka ity arthaḥ — ಯಾರ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಪ್ರತಿಕೂಲವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ — ಅಹಿಂಸಕ. ಅಂತಹ ahiṃsakaḥ samyag-darśana-niṣṭhaḥ … sarva-yoginām madhye ಪರಮ — ಎಲ್ಲ ಯೋಗಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ.

ಆಚಾರ್ಯ ರಾಮಾನುಜರು — ನಾಲ್ಕನೆಯ, ಅಂತಿಮ ಸ್ಥಿತಿ. Ātmanaś ca anyeṣāṃ ca ātmanām asaṃkucita-jñānaikākāratayā aupamyena — ತನ್ನ ಮತ್ತು ಇತರರ ಆತ್ಮಗಳ ಜ್ಞಾನೈಕಾಕಾರತೆಯ ಸಮಾನತೆಯಿಂದ; putra-janmādi-rūpaṃ sukhaṃ tan-maraṇādi-rūpaṃ ca duḥkham asambandha-sāmyāt samaṃ yaḥ paśyati — ಮಗನ ಜನನದಂತಹ ಸುಖ ಮತ್ತು ಮಗನ ಮರಣದಂತಹ ದುಃಖ — ಎರಡೂ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲದಿರುವುದರಲ್ಲಿ ಸಮಾನ; para-putra-janma-maraṇādi-samaṃ sva-putra-janma-maraṇādikaṃ yaḥ paśyati — ಯಾರು ತನ್ನ ಮಗನ ಜನನ-ಮರಣವನ್ನು ಪರರ ಮಗನ ಜನನ-ಮರಣಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾನೋ; sa yogī parama-yoga-kāṣṭhāṃ gataḥ — ಅವನು ಯೋಗದ ಪರಮ ಸೀಮೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ.

ವ್ಯತ್ಯಾಸ (ಆಳವಾದದ್ದು): ಶಂಕರರು — ಇತರರ ದುಃಖವನ್ನು ತನ್ನದರಂತೆ (ಸಹಾನುಭೂತಿ → ಅಹಿಂಸೆ); ರಾಮಾನುಜರು — ತನ್ನ ಸುಖ-ದುಃಖವನ್ನು ಇತರರದರಂತೆ (ಅನಾಸಕ್ತಿ: ಆತ್ಮ ಎರಡಕ್ಕೂ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲದ್ದು). ಒಂದು ಇತರರನ್ನು ತನ್ನ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ತರುತ್ತದೆ, ಇನ್ನೊಂದು ತನ್ನನ್ನು ಇತರರಂತೆ ದೂರವಿಡುತ್ತದೆ. ಎರಡನ್ನೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಓದಬೇಕು.