భగవద్గీత · Dhyana Yoga (Atma-samyama Yoga)అధ్యాయం 6, శ్లోకం 32 (6.32)

శంకరాచార్యులు — అహింస. Ātmaupamyena … yathā mama sukham iṣṭaṃ tathā sarva-prāṇināṃ sukham anukūlam … yac ca duḥkhaṃ mama pratikūlam aniṣṭaṃ yathā tathā sarva-prāṇināṃ duḥkham — నాకు సుఖం ప్రియమైనట్లే సర్వప్రాణులకూ; నాకు దుఃఖం అప్రియమైనట్లే అందరికీ; అందువల్ల na kasyacit pratikūlam ācarati ahiṃsaka ity arthaḥ — ఎవరి పట్లా ప్రతికూలంగా ప్రవర్తించడు — అహింసకుడు. అలాంటి ahiṃsakaḥ samyag-darśana-niṣṭhaḥ … sarva-yoginām madhye పరమః — యోగులందరిలో శ్రేష్ఠుడు.

ఆచార్య రామానుజులు — నాల్గవ, చివరి అవస్థ. Ātmanaś ca anyeṣāṃ ca ātmanām asaṃkucita-jñānaikākāratayā aupamyena — తన ఆత్మ, ఇతరుల ఆత్మల జ్ఞానైకాకారత యొక్క సమానత్వం వల్ల; putra-janmādi-rūpaṃ sukhaṃ tan-maraṇādi-rūpaṃ ca duḥkham asambandha-sāmyāt samaṃ yaḥ paśyati — కొడుకు పుట్టుక వంటి సుఖం, కొడుకు మరణం వంటి దుఃఖం — రెండూ ఆత్మతో సంబంధం లేనివి కావడంలో సమానం; para-putra-janma-maraṇādi-samaṃ sva-putra-janma-maraṇādikaṃ yaḥ paśyati — తన కొడుకు పుట్టుక-మరణాలను పరాయివాని కొడుకు పుట్టుక-మరణాలతో సమానంగా చూసేవాడు; sa yogī parama-yoga-kāṣṭhāṃ gataḥ — అతడు యోగం యొక్క పరమ సీమను చేరుకున్నాడు.

భేదం (లోతైనది): శంకరులు — ఇతరుల దుఃఖాన్ని తనదిలా (సహానుభూతి → అహింస); రామానుజులు — తన సుఖదుఃఖాలను ఇతరులవిలా (అనాసక్తి: ఆత్మ రెండింటితోనూ సంబంధం లేనిది). ఒకటి ఇతరులను తన దగ్గరకు తెస్తుంది, మరొకటి తనను ఇతరులలా దూరంగా ఉంచుతుంది. రెండూ కలిపి చదవదగినవి.