ഭഗവദ്ഗീത · Dhyana Yoga (Atma-samyama Yoga)അദ്ധ്യായം 6, ശ്ലോകം 32 (6.32)

ശങ്കരാചാര്യർ — അഹിംസ. Ātmaupamyena … yathā mama sukham iṣṭaṃ tathā sarva-prāṇināṃ sukham anukūlam … yac ca duḥkhaṃ mama pratikūlam aniṣṭaṃ yathā tathā sarva-prāṇināṃ duḥkham — എനിക്ക് സുഖം പ്രിയമായിരിക്കുന്നതുപോലെ എല്ലാ ജീവികൾക്കും; എനിക്ക് ദുഃഖം അപ്രിയമായിരിക്കുന്നതുപോലെ എല്ലാവർക്കും; അതിനാൽ na kasyacit pratikūlam ācarati ahiṃsaka ity arthaḥ — ആരോടും പ്രതികൂലമായി പെരുമാറുന്നില്ല — അഹിംസകൻ. അത്തരം ahiṃsakaḥ samyag-darśana-niṣṭhaḥ … sarva-yoginām madhye പരമൻ — എല്ലാ യോഗികളിലും ശ്രേഷ്ഠൻ.

ആചാര്യ രാമാനുജൻ — നാലാമത്തെ, അന്തിമ അവസ്ഥ. Ātmanaś ca anyeṣāṃ ca ātmanām asaṃkucita-jñānaikākāratayā aupamyena — തന്റെയും മറ്റുള്ളവരുടെയും ആത്മാക്കളുടെ ജ്ഞാനൈകാകാരതയിലുള്ള സമാനതയാൽ; putra-janmādi-rūpaṃ sukhaṃ tan-maraṇādi-rūpaṃ ca duḥkham asambandha-sāmyāt samaṃ yaḥ paśyati — പുത്രജന്മം പോലുള്ള സുഖവും പുത്രമരണം പോലുള്ള ദുഃഖവും — രണ്ടും ആത്മാവുമായി ബന്ധമില്ലാത്തവ എന്നതിൽ സമം; para-putra-janma-maraṇādi-samaṃ sva-putra-janma-maraṇādikaṃ yaḥ paśyati — തന്റെ പുത്രന്റെ ജനനമരണങ്ങളെ അന്യന്റെ പുത്രന്റെ ജനനമരണങ്ങൾക്ക് തുല്യമായി കാണുന്നവൻ; sa yogī parama-yoga-kāṣṭhāṃ gataḥ — അവൻ യോഗത്തിന്റെ പരമമായ അതിരിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു.

വ്യത്യാസം (ആഴമുള്ളത്): ശങ്കരൻ — മറ്റുള്ളവരുടെ ദുഃഖം തന്റേതുപോലെ (സഹാനുഭൂതി → അഹിംസ); രാമാനുജൻ — തന്റെ സുഖദുഃഖങ്ങൾ മറ്റുള്ളവരുടേതുപോലെ (അനാസക്തി: ആത്മാവ് രണ്ടുമായും ബന്ധമില്ലാത്തത്). ഒന്ന് മറ്റുള്ളവരെ തന്നോട് അടുപ്പിക്കുന്നു, മറ്റൊന്ന് തന്നെ മറ്റുള്ളവരെപ്പോലെ അകലത്തിൽ നിർത്തുന്നു. രണ്ടും ഒരുമിച്ച് വായിക്കേണ്ടവയാണ്.