ಭಗವದ್ಗೀತೆ · Raja Vidya Raja Guhya Yogaಅಧ್ಯಾಯ 9, ಶ್ಲೋಕ 32 (9.32)

ಈ ಶ್ಲೋಕದ ಓದಿನಲ್ಲಿ ಟೀಕಾಕಾರರು ಭಿನ್ನರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ನಾವು ಅವರನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ, ಅವರದೇ ಶಬ್ದಗಳಲ್ಲಿ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ — ಏಕೆಂದರೆ ಮುಚ್ಚಿಡುವುದೂ ಒಂದು ಬಗೆಯ ಅಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು "ಪಾಪಯೋನಯಃ" ಎಂಬುದನ್ನು ಸ್ತ್ರೀಯರು, ವೈಶ್ಯರು ಮತ್ತು ಶೂದ್ರರ ವಿಶೇಷಣವಾಗಿ ಓದುತ್ತಾರೆ: pāpā yoniḥ yeṣāṃ te pāpayonayaḥ pāpajanmānaḥ; ke te iti? āha — striyaḥ vaiśyāḥ tathā śūdrāḥ; ನಂತರ: te'pi yānti gacchanti parāṃ prakṛṣṭāṃ gatim — ಅವರೂ ಸರ್ವೋಚ್ಚ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಆಚಾರ್ಯ ರಾಮಾನುಜರೂ ಇದೇ ರೀತಿ: striyo vaiśyāḥ śūdrāḥ ca pāpayonayaḥ api māṃ vyapāśritya parāṃ gatiṃ yānti. (ಗಮನಿಸಿ, 9.29ರಲ್ಲಿ ರಾಮಾನುಜರೇ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ — ಭಗವಂತನು ಯಾರನ್ನೂ ಜಾತಿ, ರೂಪ, ಸ್ವಭಾವ ಅಥವಾ ಜ್ಞಾನದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ "ಕೀಳು" ಎಂದು ತಿಳಿದು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ — ನೋಡಿ 9.29.)

ಮಧುಸೂದನ ಸರಸ್ವತಿ "ಪಾಪಯೋನಿ"ಯನ್ನು ಬೇರೆ ವರ್ಗವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಾರೆ — pāpayonayo'ntyajās tiryañco vā jātidoṣeṇa duṣṭāḥ — ಮತ್ತು ಸ್ತ್ರೀಯರು-ವೈಶ್ಯರು-ಶೂದ್ರರನ್ನೂ ತಮ್ಮ ಕಾಲದ ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಅಧಿಕಾರದ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ "ನಿಕೃಷ್ಟ" ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ (vedādhyayanādi-śūnyatayā nikṛṣṭāḥ). ಅವರ ತೀರ್ಮಾನ: te'pi yānti parāṃ gatiṃ.

ಶ್ರೀಧರ ಸ್ವಾಮಿ ಕೂಡ ಬೇರೆ ವರ್ಗ: pāpayonayaḥ syuḥ nikṛṣṭajanmāno'ntyajādayo bhaveyuḥ; ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯು duṣkulān apy anadhikāriṇo'pi saṃsārān mocayati ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

ಅಭಿನವಗುಪ್ತರು "ಪಾಪಯೋನಿ"ಯನ್ನು ಪಶು-ಪಕ್ಷಿ-ಸರೀಸೃಪಗಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಾರೆ (pāpayonayaḥ paśupakṣisarīsṛpādayaḥ) ಮತ್ತು ಈ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಕೇವಲ ದ್ವಿಜರ ಪ್ರಶಂಸೆಯೆಂದು ತಿಳಿದು ಸ್ತ್ರೀಯರು ಮೊದಲಾದವರ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸುವವರನ್ನು ಟೀಕಿಸುತ್ತಾರೆ — ಅವರು bhagavataḥ sarvānugrāhikāṃ śaktiṃ mitaviṣayatayā khaṇḍayantaḥ — ಎಲ್ಲರ ಮೇಲೆ ಅನುಗ್ರಹ ಮಾಡುವ ಭಗವಂತನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಚಿಕ್ಕದಾಗಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಆನಂದಗಿರಿ (ಶಂಕರಭಾಷ್ಯದ ಟೀಕಾಕಾರರು) ಒಂದೇ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಾರವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ: bhaktyadhikāre jātiniyamo nāsti — ಭಕ್ತಿಯ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿ ಜಾತಿಯ ಯಾವ ನಿಯಮವೂ ಇಲ್ಲ.