ഭഗവദ്ഗീത · Arjuna Vishada Yogaഅദ്ധ്യായം 1, ശ്ലോകം 25 (1.25)

കൃഷ്ണന്റെ ആദ്യവാക്കുകൾ — "കാണുക". എഴുനൂറ് ശ്ലോകങ്ങളുള്ള ഗീതയിൽ കൃഷ്ണന്റെ ആദ്യവാക്യം ഇത്രമാത്രം: "പാർത്ഥാ, ഒത്തുകൂടിയ ഈ കുരുക്കളെ കാണുക." ഒരു ഉപദേശവുമില്ല, ഒരു സിദ്ധാന്തവുമില്ല. ഒരു നിർദ്ദേശം — കാണുക.

രഥം എവിടെ നിർത്തി? "ഇരു സൈന്യങ്ങൾക്കും നടുവിൽ" എന്ന് മാത്രമേ അർജുനൻ പറഞ്ഞുള്ളൂ. കൃഷ്ണൻ രഥം നിർത്തിയത് ഭീഷ്മരുടെയും ദ്രോണരുടെയും നേരെ മുന്നിൽ ആണ്. ഇത് യാദൃച്ഛികമാണോ? ശ്ലോകം കാരണം പറയുന്നില്ല. പല ആചാര്യന്മാരും ഇതിൽ കൃഷ്ണന്റെ ആലോചിച്ചുറപ്പിച്ച ഒരു ചുവട് കാണുന്നു — അർജുനനെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും കഠിനമായ ബന്ധങ്ങളുടെ മുന്നിൽ കൊണ്ടുവരിക, ഉള്ളിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന പ്രതിസന്ധി ഇപ്പോൾ പുറത്തുവരാൻ. എല്ലാവരുടെയും രഹസ്യ അഭിപ്രായം അറിയുന്ന കൃഷ്ണൻ, അർജുനനിൽ ശോകവും മോഹവും ഉണ്ടായിക്കഴിഞ്ഞുവെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു എന്ന് മധുസൂദനൻ പറയുന്നു.

"കുരൂൻ" — കുരുക്കൾ. കൃഷ്ണൻ പറയുന്നത് "ഈ കുരുക്കളെ കാണുക" എന്നാണ് — "കൗരവരെ" എന്നോ "ശത്രുക്കളെ" എന്നോ അല്ല. കുരുവംശത്തിൽ പാണ്ഡവരും ഉൾപ്പെടുന്നു — ഇരുപക്ഷവും ഒരേ കുലത്തിൽപ്പെട്ടവരാണ്. പല ആധുനിക ആചാര്യന്മാരും ഈ പദതിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ ഒരു സൂചന കാണുന്നു: കൃഷ്ണൻ അർജുനന്റെ ശ്രദ്ധ ഒരു "ശത്രുസൈന്യ"ത്തിൽ നിന്ന് ഒരു കുടുംബത്തിലേക്ക് തിരിക്കുന്നു. ഇത് വ്യാഖ്യാനമാണ്; മധുസൂദനൻ ഈ വാക്കിനെക്കുറിച്ച് പ്രത്യേകം അഭിപ്രായം പറയുന്നില്ല.

"പാർത്ഥ" എന്നതിൽ മധുസൂദനന്റെ രണ്ട് വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ:

1. ആശ്വാസം: "പൃഥ (കുന്തി) എന്റെ പിതാവിന്റെ (വസുദേവരുടെ) സഹോദരിയാണ്, നീ അവരുടെ പുത്രനാണ്" — ഈ ബന്ധം ഓർമ്മിപ്പിച്ച് കൃഷ്ണൻ അർജുനനെ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നു: "ഞാൻ സാരഥിയായിരിക്കെ നിശ്ചിന്തനായി, നിർഭയനായി, എല്ലാ കുരുക്കളെയും കാണുക; സാരഥിയെന്ന നിലയിൽ ഞാൻ അതീവ ജാഗരൂകനാണ്."
2. നേരിയ പരിഹാസം (sopahāsam): കൃഷ്ണൻ അർജുനനോട് അൽപ്പം വിനോദഭാവത്തോടെ പറഞ്ഞു എന്ന് മധുസൂദനൻ പറയുന്നു — "പാർത്ഥ" എന്ന സംബോധനയിലൂടെ, പൃഥയെ (കുന്തിയെ) പോലെ നിന്നിലും ശോകമോഹങ്ങൾ പടർന്നിരിക്കുന്നു എന്ന സൂചന നൽകിയതുപോലെ. കുറിപ്പ്: മധുസൂദനൻ ഈ വ്യാഖ്യാനത്തിൽ ഇതിനെ "സ്ത്രീസ്വഭാവ"വുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു — ഇന്നത്തെ വായനക്കാർ ഒരുപക്ഷേ അംഗീകരിക്കാത്ത, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലത്തെ ഒരു ധാരണയാണിത്. ഞങ്ങൾ ഇവിടെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനം സത്യസന്ധമായി രേഖപ്പെടുത്തുകയാണ്, അതിനെ പിന്തുണയ്ക്കുകയല്ല.

ഉപദേശത്തിനുള്ള നിലമൊരുക്കൽ. മധുസൂദനന്റെ നിഗമനം: രഥം നിർത്തുക മാത്രമായിരുന്നു കൃഷ്ണന്റെ ഉദ്ദേശ്യമെങ്കിൽ, "രഥം നടുവിൽ നിർത്തി" എന്ന് മാത്രം സഞ്ജയൻ പറയുമായിരുന്നു. "പശ്യ" (കാണുക) വരെയുള്ള വാക്യം — അർജുനന്റെ ധൈര്യം വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ പറഞ്ഞതാണ്.