ഭഗവദ്ഗീത · Arjuna Vishada Yogaഅദ്ധ്യായം 1, ശ്ലോകം 33 (1.33)

രാജ്യം ആർക്കുവേണ്ടി? ഇത് അർജുനന്റെ ആഴമേറിയ ഒരു യുക്തിയാണ്. ആരും രാജ്യമോ ധനമോ സുഖമോ ഒറ്റയ്ക്ക് അനുഭവിക്കാനായി ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. സ്വന്തക്കാരുമായി — കുടുംബം, ഗുരുക്കന്മാർ, മിത്രങ്ങൾ — പങ്കിടാനാണ് നാം വിജയം ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. മധുസൂദനൻ വ്യക്തമായി പറയുന്നു: ഒറ്റയ്ക്കുള്ള വ്യക്തിക്ക് രാജ്യത്തിന്റെ ആവശ്യമില്ല; ആർക്കുവേണ്ടിയാണോ രാജ്യം വേണ്ടത്, അവർ തന്നെ ഇവിടെ പ്രാണനും ധനവും ഉപേക്ഷിച്ച് യുദ്ധത്തിൽ നിൽക്കുന്നു.

വിരോധാഭാസം. യുദ്ധം ജയിക്കുക എന്നതിന്റെ അർത്ഥം — വിജയത്തിന്റെ സന്തോഷം പങ്കിടേണ്ടിയിരുന്ന അതേ ആളുകളെ കൊല്ലുക. വിജയത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം തന്നെ വിജയത്തോടൊപ്പം നശിക്കും. ഈ യുക്തി ഏറെ മാനുഷികമാണ്: പങ്കിടാൻ ആരും ബാക്കിയില്ലാത്ത സന്തോഷം എന്തു സന്തോഷം?

"ത ഇമേ" — അവർ തന്നെ ഇവർ. "അവർ" (ആർക്കുവേണ്ടിയോ), "ഇവർ" (മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നവർ) — ഒരേ സംഘത്തിലേക്ക് ചൂണ്ടുന്ന രണ്ട് വാക്കുകൾ. അർജുനന്റെ വിരൽ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന മുഖങ്ങളിലേക്ക് ഉയർന്നതുപോലെ.

മധുസൂദനന്റെ നിഗമനം: അതിനാൽ ഈ പ്രയത്നം തനിക്കുവേണ്ടിയുമല്ല, സ്വന്തക്കാർക്കുവേണ്ടിയുമല്ല — "na svārthaḥ svīyārtho vā" — പിന്നെ എന്തിനുവേണ്ടി?