ഭഗവദ്ഗീത · Arjuna Vishada Yogaഅദ്ധ്യായം 1, ശ്ലോകം 8 (1.8)

പട്ടികയുടെ ക്രമം — "ഭവാൻ" ആദ്യം. ദുര്യോധനൻ തന്റെ സൈന്യത്തിന്റെ പ്രധാന സേനാപതിയായ ഭീഷ്മരുടെ പേര് ആദ്യം പറയുന്നില്ല — അവൻ ആദ്യം പറയുന്നത് bhavān, "അങ്ങ്" — അതായത് ദ്രോണർ. മധുസൂദന സരസ്വതി ഇതിനെ മനഃപൂർവ്വം ചെയ്തതായി കാണുന്നു: ആചാര്യനെ പ്രസാദിപ്പിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തെ ഭീഷ്മർക്കു മുമ്പേ എണ്ണി.

കൃപരോടൊപ്പം "സമിതിഞ്ജയ" എന്തിന്? മധുസൂദനൻ ഒരു മനഃശാസ്ത്രപരമായ കാര്യം പറയുന്നു: കൃപരുടെ പേര് കർണ്ണനു ശേഷം ആണ് പറഞ്ഞത്. കൃപർക്ക് ഇത് വിഷമമാകാതിരിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം "യുദ്ധവിജയി" എന്ന വിശേഷണം ചേർത്തു — അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാനം നിലനിൽക്കാൻ.

അശ്വത്ഥാമാവ്, വികർണ്ണനു മുമ്പ്. വികർണ്ണൻ ദുര്യോധനന്റെ സ്വന്തം അനുജനായിരുന്നു. എന്നിട്ടും ദ്രോണപുത്രനായ അശ്വത്ഥാമാവിന്റെ പേരാണ് ആദ്യം വരുന്നത്. മധുസൂദനന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ ഇതും ആചാര്യന്റെ സന്തോഷത്തിനു വേണ്ടി — ഗുരുപുത്രന് സ്വന്തം സഹോദരനെക്കാൾ മുമ്പേ ആദരം.

അതായത് ഈ പട്ടിക "ആരൊക്കെ ഉണ്ട്" എന്ന് മാത്രമല്ല പറയുന്നത്; ദുര്യോധനൻ ഓരോ പേരും രാഷ്ട്രീയമായ വിവേകത്തോടെയാണ് വയ്ക്കുന്നതെന്ന് കാണിക്കുന്നു — ദ്രോണരെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു നിർത്തുകയാണ് അവന്റെ മുൻഗണന.

പേരുകളും തിരിച്ചറിയലും:

• ഭീഷ്മർ: കുരുവംശത്തിലെ ഏറ്റവും വൃദ്ധൻ, കൗരവസൈന്യത്തിന്റെ പ്രധാന സേനാപതി.
• കർണ്ണൻ: കുന്തിയുടെ ആദ്യപുത്രൻ (ഈ രഹസ്യം ഈ സമയത്ത് എല്ലാവർക്കും അറിയില്ലായിരുന്നു), ദുര്യോധനന്റെ ഏറ്റവും അടുത്ത മിത്രം. ഒരു പ്രധാന വസ്തുത: മഹാഭാരതമനുസരിച്ച് ഭീഷ്മർ സേനാപതിയായിരിക്കുന്നിടത്തോളം താൻ യുദ്ധം ചെയ്യില്ലെന്ന് കർണ്ണൻ പ്രതിജ്ഞ ചെയ്തിരുന്നു; ഭീഷ്മർ വീണതിനു ശേഷമാണ് അദ്ദേഹം യുദ്ധത്തിനിറങ്ങിയത്. എന്നിട്ടും ദുര്യോധനൻ അദ്ദേഹത്തെ തന്റെ പ്രമുഖ യോദ്ധാക്കളിൽ എണ്ണുന്നു.
• കൃപർ (കൃപാചാര്യർ): കുരുരാജകുമാരന്മാരുടെ ആദ്യത്തെ ശസ്ത്രഗുരു; അശ്വത്ഥാമാവിന്റെ മാതുലൻ.
• അശ്വത്ഥാമാവ്: ദ്രോണരുടെ ഏകപുത്രൻ.
• വികർണ്ണൻ: ദുര്യോധനന്റെ അനുജൻ. മഹാഭാരതത്തിൽ ദ്യൂതസഭയിൽ ദ്രൗപദിയുടെ അപമാനത്തെ എതിർത്ത ചുരുക്കം ചില കൗരവരിൽ ഒരാൾ അദ്ദേഹമായിരുന്നു.
• സൗമദത്തി (ഭൂരിശ്രവസ്സ്): സോമദത്തന്റെ പുത്രൻ. മധുസൂദനൻ: saumadattiḥ somadattasya putraḥ … bhūriśravāḥ.

ഒരു പാഠഭേദം (textual variant): മധുസൂദന സരസ്വതി രേഖപ്പെടുത്തുന്നു: ചിലയിടങ്ങളിൽ (kvacit pāṭhaḥ) ഈ ശ്ലോകത്തിന്റെ അവസാനപാദം "सौमदत्तिस्तथैव च" എന്നതിനു പകരം "सिन्धुराजस्तथैव च" — "സിന്ധുരാജാവും (ജയദ്രഥൻ)" — എന്ന് വായിക്കപ്പെടുന്നു. ഞങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനപാഠവും മറ്റൊരു സ്വതന്ത്രപാഠവും "saumadattiḥ" എന്നാണ് വായിക്കുന്നത്; ഞങ്ങൾ അതുതന്നെ നിലനിർത്തുന്നു, എങ്കിലും ഈ പാഠഭേദം വായനക്കാരെ അറിയിക്കുന്നത് ഉചിതമാണ്.