ഭഗവദ്ഗീത · Daivasura Sampad Vibhaga Yogaഅദ്ധ്യായം 16, ശ്ലോകം 3 (16.3)

ശങ്കരാചാര്യർ. tejaḥ prāgalbhyaṃ na tvaggatā dīptiḥ — തേജസ്സ് = ധൈര്യവും പ്രാഗൽഭ്യവും, ചർമ്മത്തിന്റെ തിളക്കമല്ല; ക്ഷമയും അക്രോധവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം — ക്ഷമയിൽ വികാരം ഉണ്ടാകുന്നതേയില്ല, അക്രോധത്തിൽ ഉണ്ടായ ക്രോധം ശമിപ്പിക്കുന്നു; śaucaṃ dvividhaṃ — ബാഹ്യവും ആന്തരികവും; അഭിജാതൻ = bhāvikalyāṇasya — ഭാവി മംഗളകരമായവൻ.

ആചാര്യ രാമാനുജർ. tejaḥ durjanaiḥ anabhibhavanīyatvam — ദുഷ്ടന്മാർക്ക് അടിച്ചമർത്താൻ കഴിയാതിരിക്കൽ; dhṛtiḥ mahatyām api āpadi kṛtyakartavyatāvadhāraṇam — വലിയ ആപത്തിലും കർത്തവ്യം മുറുകെ പിടിക്കൽ.

ശ്രീധരസ്വാമി. kṣamā paribhavādiṣūtpadyamāneṣu krodhapratibandhaḥ; dhṛtir duḥkhādibhir avasīdataś cittasya sthirīkaraṇam — ദുഃഖത്താൽ തളരുന്ന മനസ്സിനെ സ്ഥിരപ്പെടുത്തൽ; അഭിജാതനെക്കുറിച്ച്: bhāvikalyāṇasya puṃso bhavanti — മുന്നോട്ട് മംഗളം വരാനിരിക്കുന്നവന്.

മധുസൂദന സരസ്വതി. ക്ഷമ = saty api sāmarthye paribhavahetuṃ prati krodhasyānutpattiḥ — കഴിവുണ്ടായിട്ടും അപമാനിക്കുന്നവനോട് ക്രോധം ഉയരാതിരിക്കൽ; ശൗചം ഇവിടെ ābhyantaraṃ arthaprayogādau māyānṛtādirāhityaṃ — പണമിടപാടുകളിൽ കപടവും കള്ളവും ഇല്ലാതിരിക്കൽ. തേജസ്സിനെക്കുറിച്ചുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിർവ്വചനത്തിൽ strībālakādibhir mūḍhair anabhibhāvyatvam — സ്ത്രീകൾ, കുട്ടികൾ, മൂഢന്മാർ എന്നിവരാൽ അടിച്ചമർത്തപ്പെടാതിരിക്കൽ — എന്നതും ഉണ്ട്.

മധ്വാചാര്യർ. kṣamā tu krodhābhāvena sahāpakartur anapakāraḥ — ക്രോധമില്ലാതെ, ദ്രോഹിച്ചവനെ തിരിച്ചു ദ്രോഹിക്കാതിരിക്കൽ.