ଭଗବଦ୍ ଗୀତା · Daivasura Sampad Vibhaga Yogaଅଧ୍ୟାୟ 16, ଶ୍ଳୋକ 3 (16.3)

ଶଙ୍କରାଚାର୍ଯ୍ୟ. tejaḥ prāgalbhyaṃ na tvaggatā dīptiḥ — ତେଜ = ସାହସ ଓ ପ୍ରଗଲ୍ଭତା, ଚର୍ମର ଚମକ ନୁହେଁ; କ୍ଷମା ଓ ଅକ୍ରୋଧର ଭେଦ — କ୍ଷମାରେ ବିକାର ଉତ୍ପନ୍ନ ହିଁ ହୁଏ ନାହିଁ, ଅକ୍ରୋଧରେ ଉତ୍ପନ୍ନ କ୍ରୋଧକୁ ଶାନ୍ତ କରାଯାଏ; śaucaṃ dvividhaṃ — ବାହ୍ୟ ଓ ଆଭ୍ୟନ୍ତର; ଅଭିଜାତ = bhāvikalyāṇasya — ଯାହାର ଭବିଷ୍ୟତ କଲ୍ୟାଣମୟ।

ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ରାମାନୁଜ. tejaḥ durjanaiḥ anabhibhavanīyatvam — ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦବାଯାଇ ନ ପାରିବା; dhṛtiḥ mahatyām api āpadi kṛtyakartavyatāvadhāraṇam — ବଡ଼ ବିପଦରେ ମଧ୍ୟ କର୍ତ୍ତବ୍ୟକୁ ଧରି ରଖିବା।

ଶ୍ରୀଧର ସ୍ୱାମୀ. kṣamā paribhavādiṣūtpadyamāneṣu krodhapratibandhaḥ; dhṛtir duḥkhādibhir avasīdataś cittasya sthirīkaraṇam — ଦୁଃଖରେ ଭାଙ୍ଗି ପଡ଼ୁଥିବା ମନକୁ ସ୍ଥିର କରିବା; ଏବଂ ଅଭିଜାତ: bhāvikalyāṇasya puṃso bhavanti — ଯାହାର ଆଗକୁ କଲ୍ୟାଣ ହେବାର ଅଛି।

ମଧୁସୂଦନ ସରସ୍ୱତୀ. କ୍ଷମା = saty api sāmarthye paribhavahetuṃ prati krodhasyānutpattiḥ — ସାମର୍ଥ୍ୟ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଅପମାନ କରୁଥିବା ଲୋକ ପ୍ରତି କ୍ରୋଧ ନ ଉଠିବା; ଶୌଚ ଏଠାରେ ābhyantaraṃ arthaprayogādau māyānṛtādirāhityaṃ — ଟଙ୍କାପଇସା କାରବାରରେ ଛଳ-ମିଛ ନ ଥିବା। ତେଜର ତାଙ୍କ ପରିଭାଷାରେ strībālakādibhir mūḍhair anabhibhāvyatvam — ସ୍ତ୍ରୀ, ପିଲା ଓ ମୂଢ଼ଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦବାଯାଇ ନ ପାରିବା — ମଧ୍ୟ ଅଛି।

ମଧ୍ୱାଚାର୍ଯ୍ୟ. kṣamā tu krodhābhāvena sahāpakartur anapakāraḥ — କ୍ରୋଧ ବିନା, ଅପକାରୀର ଅପକାର ନ କରିବା।