భగవద్గీత · Daivasura Sampad Vibhaga Yogaఅధ్యాయం 16, శ్లోకం 3 (16.3)

శంకరాచార్యులు. tejaḥ prāgalbhyaṃ na tvaggatā dīptiḥ — తేజస్సు = సాహసం, ప్రాగల్భ్యం; చర్మపు మెరుపు కాదు; క్షమకు అక్రోధానికి తేడా — క్షమలో వికారమే పుట్టదు, అక్రోధంలో పుట్టిన కోపాన్ని శాంతపరుస్తారు; śaucaṃ dvividhaṃ — బాహ్యం, ఆంతరం; అభిజాత = bhāvikalyāṇasya — ఎవరి భవిష్యత్తు కళ్యాణమయమో వాడు.

ఆచార్య రామానుజులు. tejaḥ durjanaiḥ anabhibhavanīyatvam — దుష్టులు అణచలేకపోవడం; dhṛtiḥ mahatyām api āpadi kṛtyakartavyatāvadhāraṇam — పెద్ద ఆపదలో కూడా కర్తవ్యాన్ని పట్టుకొని ఉండటం.

శ్రీధర స్వామి. kṣamā paribhavādiṣūtpadyamāneṣu krodhapratibandhaḥ; dhṛtir duḥkhādibhir avasīdataś cittasya sthirīkaraṇam — దుఃఖంతో కుంగిపోతున్న మనస్సును స్థిరపరచడం; అభిజాత: bhāvikalyāṇasya puṃso bhavanti — ముందు ముందు కళ్యాణం కలగబోయేవాడు.

మధుసూదన సరస్వతి. క్షమ = saty api sāmarthye paribhavahetuṃ prati krodhasyānutpattiḥ — సామర్థ్యం ఉన్నా అవమానించినవాడి పట్ల కోపం పుట్టకపోవడం; ఇక్కడ శౌచం ābhyantaraṃ arthaprayogādau māyānṛtādirāhityaṃ — డబ్బు లావాదేవీలలో మోసం, అబద్ధం లేకపోవడం. తేజస్సుకు వారి నిర్వచనంలో strībālakādibhir mūḍhair anabhibhāvyatvam — స్త్రీలు, పిల్లలు, మూఢులు అణచలేకపోవడం — అనేది కూడా ఉంది.

మధ్వాచార్యులు. kṣamā tu krodhābhāvena sahāpakartur anapakāraḥ — కోపం లేకుండా, అపకారం చేసినవాడికి అపకారం చేయకపోవడం.