ഭഗവദ്ഗീത · Shraddhatraya Vibhaga Yogaഅദ്ധ്യായം 17, ശ്ലോകം 2 (17.2)

ശങ്കരാചാര്യർ. janmāntarakṛtaḥ dharmādisaṃskāraḥ maraṇakāle abhivyaktaḥ svabhāvaḥ — മുൻജന്മങ്ങളിലെ സംസ്കാരങ്ങളാണ് സ്വഭാവം.

ആചാര്യ രാമാനുജൻ. prācīnavāsanānimittaḥ tattadruciviśeṣaḥ? yatra ruciḥ tatra śraddhā jāyate — പഴയ വാസനകളിൽനിന്ന് രുചി; എവിടെ രുചിയുണ്ടോ, അവിടെ ശ്രദ്ധ; svābhimataṃ sādhayati etat iti viśvāsapūrvikā sādhane tvarā — "ഇത് എന്റെ ലക്ഷ്യം സാധിപ്പിക്കും" — ഈ വിശ്വാസത്തോടെ സാധനത്തിലുള്ള ഉത്സാഹം.

ശ്രീധരസ്വാമി. ഒരു പ്രധാന വേർതിരിവ്: śāstratattvajñānataḥ pravartamānānāṃ … sāttvikī ekavidhaiva śraddhā — ശാസ്ത്രജ്ഞാനത്താൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നവരുടെ ശ്രദ്ധ ഒന്നുമാത്രം (സാത്ത്വികം); lokācāramātreṇa tu pravartamānānāṃ … trividhā — ലോകാചാരം മാത്രം നോക്കി പ്രവർത്തിക്കുന്നവരുടേത് മൂന്ന് വിധം. ഏറ്റവും പ്രത്യാശ നൽകുന്ന വാക്യം: svabhāvam anyathā kartuṃ samarthaṃ hi śāstroktaṃ vivekajñānaṃ — സ്വഭാവത്തെ മാറ്റാൻ കഴിവുള്ളതാണ് വിവേകജ്ഞാനം.

മധുസൂദന സരസ്വതി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ രാജസ-താമസ ശ്രദ്ധയുള്ളവർ na śāstrīyasādhane 'dhikriyante — ശാസ്ത്രീയസാധനയ്ക്ക് അധികാരികളല്ല (അദ്ദേഹത്തിന്റെ കർക്കശമായ വായന); എന്നാൽ അടുത്ത ശ്ലോകത്തിൽ അദ്ദേഹംതന്നെ പറയുന്നു, മനുഷ്യരുടെ അന്തഃകരണം prāyeṇa vyāmiśram — മിക്കവാറും മിശ്രിതമാണ്.