ഭഗവദ്ഗീത · Sankhya Yogaഅദ്ധ്യായം 2, ശ്ലോകം 33 (2.33)

അർജുനന്റെ വാദത്തിന്റെ തലതിരിക്കൽ. ഒന്നാം അധ്യായത്തിൽ അർജുനന്റെ ഏറ്റവും വലിയ വാദം — യുദ്ധം ചെയ്താൽ പാപം ബാധിക്കും (1.36, 1.45). കൃഷ്ണൻ ഇവിടെ അതിനെ തലതിരിക്കുന്നു: യുദ്ധം ചെയ്യാതിരുന്നാൽ പാപം ബാധിക്കും — കാരണം സ്വധർമ്മത്തിന്റെ ത്യാഗംതന്നെയാണ് പാപം.

മൂന്നു നഷ്ടങ്ങൾ: (1) സ്വധർമ്മത്തിന്റെ ത്യാഗം, (2) kīrti-യുടെ (യശസ്സിന്റെ) നാശം, (3) pāpa-ത്തിന്റെ പ്രാപ്തി. ശങ്കരാചാര്യർ: കീർത്തി — മഹാദേവൻ മുതലായവരുമായുള്ള സമാഗമത്തിലൂടെ നേടിയത് — അതായത് ശിവനുമായുള്ള (കിരാതരൂപത്തിൽ) യുദ്ധം പോലുള്ള സംഭവങ്ങളിലൂടെ അർജുനൻ നേടിയ പ്രസിദ്ധി (മഹാഭാരതകഥ).

വിമർശിക്കപ്പെടുന്ന അതേ വാദമാണോ ഇത്? മേലോട്ടു നോക്കുമ്പോൾ കൃഷ്ണൻ "പാപഭയം" കാണിക്കുകയാണ് — അർജുനൻ കാണിച്ചതുപോലെ. പക്ഷേ വ്യത്യാസമുണ്ട്: അർജുനന്റെ "പാപം" പരിണാമത്തെ (കുലനാശം) ആധാരമാക്കിയുള്ളതായിരുന്നു; കൃഷ്ണന്റെ "പാപം" കർത്തവ്യത്യാഗത്തെ ആധാരമാക്കിയുള്ളതാണ്. ഇത് 3.35-ലെ "svadharme nidhanaṃ śreyaḥ" എന്നതിന്റെ ഭൂമികയാണ്.