श्रीमद्भगवद्गीताShrimad Bhagavad Gita 📖 ఫ్లిప్‌బుక్‌లో చదవండి

భగవద్గీత · Sankhya Yogaఅధ్యాయం 2, శ్లోకం 33 (2.33)

మూల సంస్కృతం · శ్రీభగవాన్

అథ చేత్ త్వమిమం ధర్మ్యం సఙ్గ్రామం న కరిష్యసి
తతః స్వధర్మం కీర్తిం చ హిత్వా పాపమవాప్స్యసి
॥ 2.33 ॥

atha cet tvamimaṃ dharmyaṃ saṅgrāmaṃ na kariṣyasi
tataḥ svadharmaṃ kīrtiṃ ca hitvā pāpamavāpsyasi

అనువాదం

"కానీ నువ్వు ఈ ధర్మయుద్ధం చేయకపోతే, నీ స్వధర్మాన్నీ కీర్తినీ కోల్పోయి పాపానికి భాగస్వామివి అవుతావు."

భావార్థం

అర్జునుడి తర్కానికి తలకిందులు. మొదటి అధ్యాయంలో అర్జునుడి అతి పెద్ద తర్కం — యుద్ధం చేస్తే పాపం అంటుకుంటుంది (1.36, 1.45). కృష్ణుడు ఇక్కడ దాన్ని తలకిందులు చేస్తాడు: యుద్ధం చేయకపోతేనే పాపం అంటుకుంటుంది — ఎందుకంటే స్వధర్మాన్ని విడిచిపెట్టడమే పాపం.

మూడు నష్టాలు: (1) స్వధర్మ త్యాగం, (2) kīrti (కీర్తి) నాశనం, (3) pāpa ప్రాప్తి. శంకరాచార్యులు: కీర్తి — మహాదేవుడు మొదలైనవారితో సమాగమం వల్ల లభించినది — అంటే శివుడితో (కిరాత రూపంలో) యుద్ధం వంటి సంఘటనల ద్వారా అర్జునుడు పొందిన ప్రసిద్ధి (మహాభారత కథ).

విమర్శకు గురయ్యే తర్కమే ఇదా? పైకి కృష్ణుడు "పాప భయం" చూపిస్తున్నాడు — అర్జునుడు చూపించినట్లే. కానీ తేడా ఉంది: అర్జునుడి "పాపం" పరిణామం (కులనాశనం) మీద ఆధారపడింది; కృష్ణుడి "పాపం" కర్తవ్య త్యాగం మీద. ఇది 3.35 లోని "svadharme nidhanaṃ śreyaḥ" కు భూమిక.

AI-assisted draft translation — under review.

📖 ఫ్లిప్‌బుక్‌లో చదవండి ✉ సవరణ సూచించండి