భగవద్గీత · Sankhya Yogaఅధ్యాయం 2, శ్లోకం 34 (2.34)
మూల సంస్కృతం · శ్రీభగవాన్
అకీర్తిం చాపి భూతాని కథయిష్యన్తి తేఽవ్యయామ్
సమ్భావితస్య చాకీర్తిర్మరణాదతిరిచ్యతే
॥ 2.34 ॥
akīrtiṃ cāpi bhūtāni kathayiṣyanti te'vyayām
sambhāvitasya cākīrtirmaraṇādatiricyate
అనువాదం
"ప్రజలు చాలా కాలం పాటు నీ అపకీర్తి గురించి చెప్పుకుంటారు; గౌరవనీయుడైన వ్యక్తికి అపకీర్తి మరణం కంటే కూడా ఎక్కువ."
భావార్థం
"Sambhāvita" — గౌరవనీయుడైన వ్యక్తి. శంకరాచార్యులు: ధర్మాత్ముడు, శూరుడు మొదలైన గుణాలతో గౌరవం పొందినవాడు — అలాంటి వ్యక్తికి అపకీర్తి మరణం కంటే కూడా చెడ్డది: sambhāvitasya ca akīrteḥ varaṃ maraṇam.
"Avyayām" — శాశ్వతమైన అపకీర్తి. ప్రజలు కొన్ని రోజులే కాదు — తరతరాలుగా చెప్పుకుంటారు. మహాభారత ప్రపంచంలో కీర్తి (యశస్సు) జీవితంలో ఒక పెద్ద విలువ.
కృష్ణుడు "లోకులు ఏమనుకుంటారో" అనే భయం చూపిస్తున్నాడా? ఈ ప్రశ్న రావడం సహజం. సందర్భం చూడండి: అర్జునుడు తన తర్కాలలో సామాజిక పరిణామాలకు (కులధర్మం, సమాజం) చాలా ప్రాముఖ్యం ఇచ్చాడు. కృష్ణుడు అదే స్థాయిలో సమాధానం ఇస్తాడు — "సమాజం దృష్టితో చూసినా, నువ్వు వెనక్కి తగ్గడం అపకీర్తి తెస్తుంది". ఈ తర్కం లౌకికమైనది (శంకరులు, 2.38); గీత యొక్క లోతైన సమాధానం సమత్వంలో (2.38), నిష్కామ కర్మలో (2.47) ఉంది.
AI-assisted draft translation — under review.