భగవద్గీత · Sankhya Yogaఅధ్యాయం 2, శ్లోకం 32 (2.32)

"Yadṛcchayā" — అడగకుండానే. ఈ యుద్ధాన్ని అర్జునుడు మొదలుపెట్టలేదు; పాండవులు శాంతి కోసం ప్రయత్నాలు చేశారు. ఈ యుద్ధం "తనంతట తానే" — పరిస్థితుల వల్ల — ఎదురైంది. శంకరాచార్యులు: aprārthitatayā — ప్రార్థించకుండానే. అంటే ఇక్కడ కృష్ణుడు యుద్ధాన్ని వెతుక్కోవడం గురించి కాదు, ఎదురైన కర్తవ్యాన్ని స్వీకరించడం గురించి మాట్లాడుతున్నాడు.

"Svarga-dvāram apāvṛtam" — తెరిచిన స్వర్గద్వారం. సంప్రదాయ క్షత్రియ ధర్మంలో ధర్మయుద్ధంలో వీరగతి స్వర్గాన్ని ఇచ్చేదిగా భావించబడింది. కృష్ణుడు ఈ సాధారణ విశ్వాసాన్నే ఉపయోగిస్తాడు.

ఇది "బహుమానం" మీద ఆశ పెట్టడమా? పైకి కృష్ణుడు అర్జునుడికి స్వర్గం ఆశ చూపిస్తున్నట్లు అనిపిస్తుంది. కానీ సందర్భం చూడండి: 2.42–2.46 లో కృష్ణుడే స్వర్గ-కేంద్రిత ఫలాపేక్షను విమర్శిస్తాడు, 2.47 లో ఫలాపేక్షను విడిచిపెట్టమని చెబుతాడు. అందువల్ల చాలామంది వ్యాఖ్యాతలు 2.31–2.37 లోని తర్కాలను అర్జునుడి లౌకిక సందేహానికి సమాధానంగా భావిస్తారు — అంతిమ ఉపదేశంగా కాదు (శంకరులు: laukika nyāya).