श्रीमद्भगवद्गीताShrimad Bhagavad Gita 📖 ଫ୍ଲିପବୁକରେ ପଢ଼ନ୍ତୁ

ଭଗବଦ୍ ଗୀତା · Sankhya Yogaଅଧ୍ୟାୟ 2, ଶ୍ଳୋକ 32 (2.32)

ମୂଳ ସଂସ୍କୃତ · ଶ୍ରୀଭଗବାନ୍

ଯଦୃଚ୍ଛୟା ଚୋପପନ୍ନଂ ସ୍ବର୍ଗଦ୍ବାରମପାବୃତମ୍
ସୁଖିନଃ କ୍ଷତ୍ରିୟାଃ ପାର୍ଥ ଲଭନ୍ତେ ଯୁଦ୍ଧମୀଦୃଶମ୍
॥ 2.32 ॥

yadṛcchayā copapannaṃ svargadvāramapāvṛtam
sukhinaḥ kṣatriyāḥ pārtha labhante yuddhamīdṛśam

ଅନୁବାଦ

"ହେ ପାର୍ଥ! ନ ମାଗି ଆପେ ଆପେ ସାମ୍ନାକୁ ଆସିଥିବା, ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗର ଖୋଲା ଦ୍ୱାର ପରି ଏପରି ଯୁଦ୍ଧ ଭାଗ୍ୟବାନ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ହିଁ ପାଆନ୍ତି।"

ଭାବାର୍ଥ

"Yadṛcchayā" — ନ ମାଗି. ଅର୍ଜୁନ ଏହି ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ କରିନଥିଲେ; ପାଣ୍ଡବମାନେ ଶାନ୍ତିର ପ୍ରୟାସ କରିଥିଲେ। ଏହି ଯୁଦ୍ଧ "ଆପେ ଆପେ" — ପରିସ୍ଥିତିରୁ — ସାମ୍ନାକୁ ଆସିଲା। ଶଙ୍କରାଚାର୍ଯ୍ୟ: aprārthitatayā — ପ୍ରାର୍ଥନା ନ କରି। ଅର୍ଥାତ୍ ଏଠାରେ କୃଷ୍ଣ ଯୁଦ୍ଧ ଖୋଜିବାର ନୁହେଁ, ସାମ୍ନାକୁ ଆସିଥିବା କର୍ତ୍ତବ୍ୟକୁ ସ୍ୱୀକାର କରିବାର କଥା କହନ୍ତି।

"Svarga-dvāram apāvṛtam" — ଖୋଲା ସ୍ୱର୍ଗଦ୍ୱାର. ପାରମ୍ପରିକ କ୍ଷତ୍ରିୟଧର୍ମରେ ଧର୍ମଯୁଦ୍ଧରେ ବୀରଗତିକୁ ସ୍ୱର୍ଗଦାୟୀ ବୋଲି ମାନାଯାଉଥିଲା। କୃଷ୍ଣ ଏହି ସାଧାରଣ ମାନ୍ୟତାର ପ୍ରୟୋଗ କରନ୍ତି।

ଏହା କ'ଣ "ପୁରସ୍କାର"ର ଲୋଭ? ଉପରୁ ଲାଗେ କୃଷ୍ଣ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗର ଲୋଭ ଦେଖାଉଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ସନ୍ଦର୍ଭ ଦେଖନ୍ତୁ: 2.42–2.46ରେ କୃଷ୍ଣ ନିଜେ ସ୍ୱର୍ଗକେନ୍ଦ୍ରିକ ଫଳ-ଇଚ୍ଛାର ସମାଲୋଚନା କରିବେ, ଏବଂ 2.47ରେ ଫଳର ଇଚ୍ଛା ଛାଡ଼ିବାକୁ କହିବେ। ତେଣୁ ଅନେକ ଟୀକାକାର 2.31–2.37ର ଯୁକ୍ତିକୁ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଲୌକିକ ସନ୍ଦେହର ଉତ୍ତର ବୋଲି ମାନନ୍ତି — ଅନ୍ତିମ ଉପଦେଶ ନୁହେଁ (ଶଙ୍କର: laukika nyāya)।

AI-assisted draft translation — under review.

📖 ଫ୍ଲିପବୁକରେ ପଢ଼ନ୍ତୁ ✉ ସଂଶୋଧନ ପରାମର୍ଶ ଦିଅନ୍ତୁ