ഭഗവദ്ഗീത · Sankhya Yogaഅദ്ധ്യായം 2, ശ്ലോകം 61 (2.61)

"Mat-paraḥ" — രണ്ടു വായനകൾ.

• ശങ്കരാചാര്യർ: ahaṃ vāsudevaḥ sarva-pratyag-ātmā paro yasya sa mat-paraḥ; na anyo 'haṃ tasmāt iti āsīta — "എല്ലാവരുടെയും അന്തരാത്മാവായ വാസുദേവനായ ഞാൻ ആർക്കു പരമമാണോ" — "ഞാൻ അവനിൽനിന്നു ഭിന്നനല്ല" എന്ന ഭാവത്തിൽ സ്ഥിതനായിരിക്കണം. അതായത് അദ്വൈതവായന: അന്തരാത്മാവുമായുള്ള അഭേദഭാവം.
• ആചാര്യ രാമാനുജർ: cetasaḥ śubhāśraya-bhūte mayi manaḥ avasthāpya — മനസ്സിനു ശുഭാശ്രയമായ (പവിത്രമായ ആശ്രയമായ) എന്നിൽ മനസ്സ് ഉറപ്പിച്ച്. ഭഗവാനിൽ ഉറപ്പിച്ച മനസ്സ് — എല്ലാ കല്മഷങ്ങളും (മാലിന്യങ്ങളും) ദഹിച്ചുപോകുന്നതിനാൽ — നിർമ്മലവും വിഷയരാഗരഹിതവുമാകുന്നു, അപ്പോൾ ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ വശത്താക്കുന്നു.

രാമാനുജർ — 2.60-ലെ ചക്രത്തിന്റെ പരിഹാരം. 2.60-ൽ രാമാനുജർ പറഞ്ഞിരുന്നു: ഇന്ദ്രിയജയം ആത്മദർശനത്തെയും, ആത്മദർശനം ഇന്ദ്രിയജയത്തെയും ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇവിടെ ഉത്തരം: ഭഗവാനിൽ മനസ്സുറപ്പിക്കുന്നത് ഈ ചക്രം തകർക്കുന്നു. അദ്ദേഹം വിഷ്ണുപുരാണത്തിലെ (6.7.74) ശ്ലോകം നൽകുന്നു: കാറ്റിനൊപ്പം ഉയർന്ന ജ്വാലകളുള്ള അഗ്നി ഉണങ്ങിയ പുല്ലിനെ ദഹിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, ചിത്തത്തിൽ സ്ഥിതനായ വിഷ്ണു യോഗികളുടെ എല്ലാ പാപങ്ങളും ദഹിപ്പിക്കുന്നു.

2.61-ന്റെ അവസാനം രാമാനുജർ ഇതും പറയുന്നു: evaṃ mayi aniveśya manaḥ sva-yatna-gauraveṇa indriya-jaye pravṛtto vinaṣṭo bhavati — എന്നിൽ മനസ്സുറപ്പിക്കാതെ, സ്വന്തം പ്രയത്നത്തെ മാത്രം ആശ്രയിച്ച് ഇന്ദ്രിയജയത്തിനു ശ്രമിക്കുന്നവൻ നശിച്ചുപോകുന്നു. ഇതാണ് തുടർന്നുള്ള രണ്ടു ശ്ലോകങ്ങളുടെ (2.62–2.63) ഭൂമിക.