ഭഗവദ്ഗീത · Jnana Karma Sannyasa Yogaഅദ്ധ്യായം 4, ശ്ലോകം 14 (4.14)

രണ്ട് കാരണങ്ങൾ — ഒരു ഫലവും. (1) കർമ്മങ്ങൾ ബാധിക്കുന്നില്ല; (2) ഫലത്തിൽ ആഗ്രഹമില്ല; (3) ഇങ്ങനെ അറിയുന്നവനും മുക്തൻ.

ശങ്കരാചാര്യർ — അഹങ്കാരത്തിന്റെയും ആഗ്രഹത്തിന്റെയും അഭാവം. Na māṃ tāni karmāṇi limpanti deha-ādy-ārambhakatvena ahaṅkārābhāvāt — അഹങ്കാരമില്ലാത്തതിനാൽ കർമ്മങ്ങൾ എന്നെ ബന്ധിക്കുന്നില്ല (പുതിയ ശരീരം ഉണ്ടാക്കുന്നില്ല); na ca … spṛhā tṛṣṇā. "ഞാനാണ് കർത്താവ്" എന്ന അഭിമാനവും ഫലത്തിലുള്ള ആഗ്രഹവും ഉള്ള സംസാരികളെയാണ് കർമ്മങ്ങൾ ബന്ധിക്കുന്നത്. yaḥ anyo 'pi mām ātmatvena abhijānāti "nāhaṃ kartā na me karma-phale spṛhā" iti saḥ karmabhiḥ na badhyate — എന്നെ തന്റെ ആത്മാവായി അറിയുന്ന ആരും — "ഞാൻ കർത്താവല്ല, എനിക്ക് ഫലത്തിൽ ആഗ്രഹമില്ല" — കർമ്മങ്ങളാൽ ബന്ധിക്കപ്പെടുന്നില്ല.

രാമാനുജാചാര്യർ — സൃഷ്ടിയുടെ വൈവിധ്യം ജീവന്മാരുടെ കർമ്മത്താൽ. Na mat-prayuktāni imāni deva-manuṣyādi-vaicitryāṇi, sṛjyānāṃ puṇya-pāpa-rūpa-karma-viśeṣa-prayuktāni — ദേവൻ, മനുഷ്യൻ മുതലായവയുടെ ഈ വൈവിധ്യം ഞാൻ കാരണമല്ല, സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്ന ജീവന്മാരുടെ സ്വന്തം പുണ്യപാപകർമ്മങ്ങൾ കാരണമാണ്. അതിനാൽ വൈവിധ്യത്തിന് ഞാൻ കർത്താവല്ല. അദ്ദേഹം ബ്രഹ്മസൂത്രം (2.1.34) ഉദ്ധരിക്കുന്നു — vaiṣamya-nairghṛṇye na sāpekṣatvāt — ഈശ്വരനിൽ അസമത്വത്തിന്റെയും ക്രൂരതയുടെയും ദോഷമില്ല, കാരണം സൃഷ്ടി (ജീവന്മാരുടെ കർമ്മത്തെ) ആശ്രയിക്കുന്നു; വിഷ്ണുപുരാണവും (1.4.51–52) — ഭഗവാൻ സൃഷ്ടിയുടെ nimitta-mātra (നിമിത്തകാരണം മാത്രം) ആണ്, വൈവിധ്യത്തിന്റെ പ്രധാനകാരണം ജീവന്മാരുടെ prācīna-karma-śaktayaḥ — പഴയ കർമ്മശക്തികളാണ്.