ഭഗവദ്ഗീത · Jnana Karma Sannyasa Yogaഅദ്ധ്യായം 4, ശ്ലോകം 21 (4.21)

മൂന്ന് ത്യാഗങ്ങൾ. Nirāśīḥ (ആശ), yata-cittātmā (സംയമം), tyakta-sarva-parigrahaḥ (സംഗ്രഹത്തിന്റെ ത്യാഗം).

ശങ്കരാചാര്യർ — "ധർമ്മവും kilbiṣa". Yata-cittātmā: cittam antaḥkaraṇam, ātmā bāhyaḥ kārya-karaṇa-saṅghātaḥ — ചിത്തവും (മനസ്സ്) ആത്മാവും (ഇവിടെ ശരീര-ഇന്ദ്രിയസമൂഹം) രണ്ടും വശത്ത്. Śārīraṃ śarīra-sthiti-mātra-prayojanam kevalaṃ tatrāpi abhimāna-varjitam — ശരീരനിർവ്വാഹത്തിനു മാത്രം, അതിലും അഭിമാനമില്ലാതെ. Na āpnoti kilbiṣam … dharmaṃ ca — പാപവും പ്രാപിക്കുന്നില്ല, പുണ്യവും; dharmo 'pi mumukṣoḥ kilbiṣam eva bandhāpādakatvāt — മുമുക്ഷുവിന് പുണ്യവും "kilbiṣa" തന്നെയാണ്, കാരണം അതും ബന്ധിക്കുന്നു. "śārīram" എന്നതിന്റെ അർത്ഥം "ശരീരം കൊണ്ട് ചെയ്തത്" എന്നല്ല, "ശരീരനിർവ്വാഹത്തിനായി" എന്നാണെന്ന് ശങ്കരൻ വിസ്തരിച്ച് വാദിക്കുന്നു — അല്ലെങ്കിൽ നിഷിദ്ധകർമ്മം ശരീരം കൊണ്ട് ചെയ്താലും പാപം ബാധിക്കില്ല എന്ന അസംഗതമായ അർത്ഥം വരും.

രാമാനുജാചാര്യർ: nirāśīḥ nirgata-phalābhisandhiḥ; tyakta-sarva-parigrahaḥ ātmaika-prayojanatayā prakṛti-prākṛta-vastuni mamatā-rahitaḥ — ആത്മാവ് മാത്രം ഏകപ്രയോജനമായതിനാൽ പ്രകൃതിയിലും പ്രാകൃതവസ്തുക്കളിലും മമതയില്ലാത്തവൻ; yāvaj-jīvaṃ kevalaṃ śārīram eva karma kurvan kilbiṣaṃ saṃsāraṃ na āpnoti — ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ശരീരം കൊണ്ടുമാത്രം കർമ്മം ചെയ്തുകൊണ്ട് സംസാരം (ബന്ധനം) പ്രാപിക്കുന്നില്ല; jñāna-niṣṭhā-vyavadhāna-rahita-kevala-karma-yogena evaṃ-rūpeṇa ātmānaṃ paśyati — ഇടയിൽ ജ്ഞാനനിഷ്ഠ വരാതെ, കർമ്മയോഗത്താൽ മാത്രം ആത്മാവിനെ കാണുന്നു.