ഭഗവദ്ഗീത · Karma Sannyasa Yogaഅദ്ധ്യായം 5, ശ്ലോകം 22 (5.22)

ശങ്കരാചാര്യർ — കർക്കശമായ ദൃഷ്ടി. Duḥkha-yonaya eva te avidyā-kṛtatvāt — അവ അവിദ്യയാൽ ഉണ്ടായതിനാൽ ദുഃഖത്തിന്റെ ഉറവിടങ്ങളാണ്; na saṃsāre sukhasya gandha-mātram api asti iti buddhvā — "സംസാരത്തിൽ സുഖത്തിന്റെ ഗന്ധംപോലുമില്ല" — എന്നറിഞ്ഞ് viṣaya-mṛgatṛṣṇikāyāḥ indriyāṇi nivartayet — വിഷയമാകുന്ന മരീചികയിൽനിന്ന് ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ പിൻവലിക്കണം. Ādiḥ viṣayendriya-saṃyogo bhogānām antaś ca tad-viyoga eva — ഭോഗത്തിന്റെ ആരംഭം സംയോഗമാണ്, അവസാനം വിയോഗം; madhya-kṣaṇa-bhāvitvāt — ഇടയിലെ ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് മാത്രം. കാമത്തെ അദ്ദേഹം śreyo-mārga-pratipakṣī kaṣṭatamo doṣaḥ — ശ്രേയോമാർഗ്ഗത്തിന്റെ ഏറ്റവും കഠിനമായ ശത്രു — എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു (5.23-ന്റെ മുഖവുര).

ആചാര്യ രാമാനുജൻ — ലളിതമായ രൂപം. Duḥkhodarkāḥ ādyantavantaḥ alpakāla-vartinaḥ — ഇവയുടെ പരിണാമം ദുഃഖമാണ്, ഇവ അല്പകാലത്തേക്കുള്ളവയാണ്; na teṣu tad-yāthātmya-vid ramate — ഇവയുടെ സത്യമറിയുന്നവൻ ഇവയിൽ രമിക്കുന്നില്ല. 5.21-ന്റെ അവസാനത്തിൽ: prākṛtasya bhogasya sutyajatām āha — ഇനി പ്രാകൃതഭോഗങ്ങൾ എളുപ്പത്തിൽ ഉപേക്ഷിക്കാവുന്നവയാണ് എന്ന് പറയുന്നു.

വ്യത്യാസം (ഊന്നലിന്റേത്): ശങ്കരന്റെ ഭാഷ തീവ്രമായ വൈരാഗ്യത്തിന്റേതാണ് ("സുഖത്തിന്റെ ഗന്ധംപോലുമില്ല"); രാമാനുജൻ ശാന്തമായ യുക്തി നൽകുന്നു — ഭോഗങ്ങൾ അല്പകാലികമാണ്, അതിനാൽ ഉപേക്ഷിക്കൽ സഹജമാണ്.