ഭഗവദ്ഗീത · Dhyana Yoga (Atma-samyama Yoga)അദ്ധ്യായം 6, ശ്ലോകം 12 (6.12)

ശങ്കരാചാര്യർ. Sarva-viṣayebhyaḥ upasaṃhṛtya ekāgraṃ manaḥ kṛtvā — എല്ലാ വിഷയങ്ങളിൽനിന്നും പിൻവലിച്ച് മനസ്സിനെ ഏകാഗ്രമാക്കി; cittaṃ ca indriyāṇi ca … teṣāṃ kriyāḥ saṃyatā yasya — മനസ്സിന്റെയും ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെയും പ്രവർത്തനങ്ങൾ നിയന്ത്രിതമായവൻ; ഉദ്ദേശ്യം ātma-viśuddhaye antaḥkaraṇasya viśuddhy-artham — അന്തഃകരണത്തിന്റെ ശുദ്ധിക്കായി. തുടർന്ന്: bāhyam āsanam uktam adhunā śarīra-dhāraṇaṃ katham — ബാഹ്യമായ ആസനം പറഞ്ഞു, ഇനി ശരീരം എങ്ങനെ വയ്ക്കണം (6.13).

ആചാര്യ രാമാനുജൻ (6.11–6.12 സംയുക്തം). Yoga-ekāgram avyākulam manaḥ kṛtvā — യോഗത്തിൽ ഏകാഗ്രവും അവ്യാകുലവുമായ മനസ്സ്; sarvātmanā upasaṃhṛta-cittendriya-kriyaḥ — പൂർണ്ണമായി പിൻവലിച്ച ചിത്തേന്ദ്രിയപ്രവർത്തനങ്ങൾ; ātma-viśuddhaye bandha-vimuktaye yogaṃ yuñjyāt ātmāvalokanaṃ kurvīta — ആത്മശുദ്ധി, അതായത് ബന്ധനത്തിൽനിന്നുള്ള മുക്തിക്കായി, ആത്മദർശനം ചെയ്യണം.

വ്യത്യാസം: "Ātma-viśuddhi" — ശങ്കരൻ: അന്തഃകരണത്തിന്റെ (മനസ്സിന്റെ) ശുദ്ധി; രാമാനുജൻ: ആത്മാവിന്റെ ബന്ധനമുക്തി. രണ്ടുപേർക്കും — ധ്യാനത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം ആന്തരിക പരിവർത്തനമാണ്, വെറും വിശ്രമമല്ല.