ഭഗവദ്ഗീത · Dhyana Yoga (Atma-samyama Yoga)അദ്ധ്യായം 6, ശ്ലോകം 44 (6.44)

ശങ്കരാചാര്യർ — സംസ്കാരത്തിന്റെ ശക്തി. Pūrva-janmani kṛtaḥ abhyāsaḥ … tenaiva balavatā hriyate — മുൻജന്മത്തിലെ ബലവത്തായ അഭ്യാസത്താൽ ആകർഷിക്കപ്പെടുന്നു. സൂക്ഷ്മമായ കാര്യം: അധർമ്മത്തിന്റെ കർമ്മം ആ യോഗസംസ്കാരത്തേക്കാൾ ബലവത്താണെങ്കിൽ അത് കുറച്ചുകാലം അതിനെ അടിച്ചമർത്തുന്നു; എന്നാൽ tat-kṣaye tu yogajaḥ saṃskāraḥ svayam eva kāryam ārabhate, na dīrgha-kāla-sthasyāpi vināśaḥ tasya asti — അത് ക്ഷയിക്കുമ്പോൾ യോഗസംസ്കാരം സ്വയം പ്രവർത്തിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു; ദീർഘകാലം അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ടാലും അതിന് നാശമില്ല. Śabda-brahma = veda-ukta-karmānuṣṭhāna-phalam — വേദവിഹിതകർമ്മങ്ങളുടെ ഫലം; യോഗജിജ്ഞാസുപോലും അതിനെ അതിക്രമിക്കുന്നു — kim uta — അപ്പോൾ യോഗം അറിഞ്ഞ് നിഷ്ഠയോടെ അഭ്യസിക്കുന്നവനെക്കുറിച്ച് പറയാനുണ്ടോ!

ആചാര്യ രാമാനുജൻ — ശബ്ദബ്രഹ്മം = പ്രകൃതി. Śabda-brahma deva-manuṣya-pṛthivy-antarikṣa-svargādi-śabdābhilāpa-yogyaṃ brahma prakṛtiḥ — ശബ്ദബ്രഹ്മം എന്നാൽ ദേവൻ, മനുഷ്യൻ, ഭൂമി, സ്വർഗ്ഗം തുടങ്ങിയ വാക്കുകളാൽ പറയപ്പെടുന്ന ആ "ബ്രഹ്മം" (പ്രകൃതി); ജിജ്ഞാസു karma-yogādikaṃ yogam anuṣṭhāya — കർമ്മയോഗം മുതലായവ അനുഷ്ഠിച്ച് അതിനെ കടന്ന് jñānānandaika-tānam ātmānaṃ prāpnoti — ജ്ഞാനാനന്ദസ്വരൂപമായ ആത്മാവിനെ പ്രാപിക്കുന്നു.

വ്യത്യാസം: "Śabda-brahma" — ശങ്കരൻ: വൈദിക കർമ്മകാണ്ഡത്തിന്റെ ഫലം; രാമാനുജൻ: നാമരൂപങ്ങളുള്ള പ്രകൃതി.