பகவத் கீதை · Dhyana Yoga (Atma-samyama Yoga)அத்தியாயம் 6, ஸ்லோகம் 44 (6.44)

சங்கராசாரியர் — சம்ஸ்காரத்தின் சக்தி. Pūrva-janmani kṛtaḥ abhyāsaḥ … tenaiva balavatā hriyate — முந்தைய பிறவியின் வலிமையான பயிற்சியால் இழுக்கப்படுகிறான். நுட்பமான விஷயம்: adharma சார்ந்த செயல் அந்த யோக சம்ஸ்காரத்தைவிட வலிமையாக இருந்தால் அது சிறிது காலம் அதை அழுத்திவைக்கும்; ஆனால் tat-kṣaye tu yogajaḥ saṃskāraḥ svayam eva kāryam ārabhate, na dīrgha-kāla-sthasyāpi vināśaḥ tasya asti — அது தீர்ந்ததும் யோக சம்ஸ்காரம் தானாகவே வேலையைத் தொடங்குகிறது; நீண்ட காலம் அழுத்தப்பட்டிருந்தாலும் அது அழிவதில்லை. Śabda-brahma = veda-ukta-karmānuṣṭhāna-phalam — வேதம் விதித்த செயல்களின் பலன்; யோகத்தை அறிய விரும்புபவனும் அதைக் கடந்துவிடுகிறான் — kim uta — அப்படியானால் யோகத்தை அறிந்து நிஷ்டையுடன் பயில்பவனைப் பற்றிச் சொல்லவும் வேண்டுமோ!

ஆசாரிய ராமானுஜர் — சப்த பிரம்மம் = பிரகிருதி. Śabda-brahma deva-manuṣya-pṛthivy-antarikṣa-svargādi-śabdābhilāpa-yogyaṃ brahma prakṛtiḥ — சப்த பிரம்மம் என்றால் தேவர், மனிதர், பூமி, சொர்க்கம் போன்ற சொற்களால் குறிக்கப்படும் "பிரம்மம்" (பிரகிருதி); அறிய விரும்புபவன் karma-yogādikaṃ yogam anuṣṭhāya — கர்ம யோகம் முதலியவற்றைச் செய்து அதைக் கடந்து jñānānandaika-tānam ātmānaṃ prāpnoti — ஞானமும் ஆனந்தமுமே வடிவான ஆத்மாவை அடைகிறான்.

வேறுபாடு: "Śabda-brahma" — சங்கரர்: வைதிகக் கர்மகாண்டத்தின் பலன்; ராமானுஜர்: பெயர்-உருவம் உடைய பிரகிருதி.