ଭଗବଦ୍ ଗୀତା · Dhyana Yoga (Atma-samyama Yoga)ଅଧ୍ୟାୟ 6, ଶ୍ଳୋକ 44 (6.44)

ଶଙ୍କରାଚାର୍ଯ୍ୟ — ସଂସ୍କାରର ଶକ୍ତି। Pūrva-janmani kṛtaḥ abhyāsaḥ … tenaiva balavatā hriyate — ପୂର୍ବ ଜନ୍ମର ବଳବାନ ଅଭ୍ୟାସରେ ଟାଣିହୁଏ। ସୂକ୍ଷ୍ମ କଥା: ଯଦି adharmaର କର୍ମ ସେହି ଯୋଗସଂସ୍କାରଠାରୁ ଅଧିକ ବଳବାନ ହୁଏ ତେବେ ତାହା କିଛି ସମୟ ଚାପିଦିଏ; କିନ୍ତୁ tat-kṣaye tu yogajaḥ saṃskāraḥ svayam eva kāryam ārabhate, na dīrgha-kāla-sthasyāpi vināśaḥ tasya asti — ତାହାର କ୍ଷୟ ହେଲେ ଯୋଗସଂସ୍କାର ନିଜେ ନିଜେ କାମ ଆରମ୍ଭ କରେ; ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଚାପି ହୋଇ ରହିଲେ ମଧ୍ୟ ତାହାର ନାଶ ନାହିଁ। Śabda-brahma = veda-ukta-karmānuṣṭhāna-phalam — ବେଦବିହିତ କର୍ମର ଫଳ; ଯୋଗର ଜିଜ୍ଞାସୁ ମଧ୍ୟ ତାହାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରେ — kim uta — ତେବେ ଯୋଗ ଜାଣି ନିଷ୍ଠାରେ ଅଭ୍ୟାସ କରୁଥିବା ଲୋକର କଥା କ'ଣ କହିବା!

ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ରାମାନୁଜ — ଶବ୍ଦବ୍ରହ୍ମ = ପ୍ରକୃତି। Śabda-brahma deva-manuṣya-pṛthivy-antarikṣa-svargādi-śabdābhilāpa-yogyaṃ brahma prakṛtiḥ — ଶବ୍ଦବ୍ରହ୍ମ ଅର୍ଥାତ୍ ସେହି "ବ୍ରହ୍ମ" (ପ୍ରକୃତି) ଯାହାକୁ ଦେବ, ମଣିଷ, ପୃଥିବୀ, ସ୍ୱର୍ଗ ପରି ଶବ୍ଦରେ କୁହାଯାଏ; ଜିଜ୍ଞାସୁ karma-yogādikaṃ yogam anuṣṭhāya — କର୍ମଯୋଗ ଆଦି କରି ତାହାର ପାରିକୁ ଯାଇ jñānānandaika-tānam ātmānaṃ prāpnoti — ଜ୍ଞାନ-ଆନନ୍ଦ-ସ୍ୱରୂପ ଆତ୍ମାକୁ ପାଏ।

ପାର୍ଥକ୍ୟ: "Śabda-brahma" — ଶଙ୍କର: ବୈଦିକ କର୍ମକାଣ୍ଡର ଫଳ; ରାମାନୁଜ: ନାମ-ରୂପ ଥିବା ପ୍ରକୃତି।