ഭഗവദ്ഗീത · Jnana Vijnana Yogaഅദ്ധ്യായം 7, ശ്ലോകം 12 (7.12)

ശങ്കരാചാര്യർ — അധീനതയിലെ ഭേദം. Yadyapi te mattaḥ jāyante tathāpi na tu ahaṃ teṣu tad-adhīnaḥ tad-vaśaḥ yathā saṃsāriṇaḥ, te punaḥ mayi mad-vaśāḥ mad-adhīnāḥ — അവ എന്നിൽനിന്നു ജനിക്കുന്നു, എങ്കിലും സംസാരികളെപ്പോലെ ഞാൻ അവയ്ക്ക് അധീനനല്ല; അവ എനിക്ക് അധീനമാണ്. തുടർന്ന്: ഇങ്ങനെയുള്ള nitya-śuddha-buddha-mukta-svabhāvaṃ … nirguṇaṃ പരമേശ്വരനെ ജഗത്ത് അറിയുന്നില്ല — anukrośaṃ darśayati — ഭഗവാൻ കരുണ കാണിക്കുന്നു.

ആചാര്യ രാമാനുജൻ — "līlā". Jagati bhogyatvena dehatvena indriyatvena tat-tad-dhetutvena ca avasthitā ye bhāvāḥ — ഭോഗ്യം, ദേഹം, ഇന്ദ്രിയം, അവയുടെ കാരണം എന്നീ രൂപങ്ങളിൽ നിലകൊള്ളുന്ന എല്ലാ ഭാവങ്ങളും എന്നിൽനിന്ന്; na tu ahaṃ teṣu — എന്റെ നിലനിൽപ്പ് അവയെ ആശ്രയിച്ചല്ല; സാധാരണ ആത്മാവിന് സ്വന്തം ശരീരത്തിൽനിന്ന് ഉപകാരം ലഭിക്കുന്നു, mama tu taiḥ na kaścit tathāvidha upakāraḥ, kevalaṃ līlā eva prayojanam — എനിക്കാകട്ടെ അവയിൽനിന്ന് ഒരുപകാരവുമില്ല, ലീല മാത്രമാണ് പ്രയോജനം.

വ്യത്യാസം: ഇരുവരും — ഗുണങ്ങൾ ഭഗവാന് അധീനം, ഭഗവാൻ ഗുണങ്ങൾക്കല്ല. രാമാനുജൻ കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു: സൃഷ്ടി ഭഗവാന്റെ ലീലയാണ്, ആവശ്യമല്ല.