பகவத் கீதை · Jnana Vijnana Yogaஅத்தியாயம் 7, ஸ்லோகம் 12 (7.12)

சங்கராச்சாரியர் — அடங்கியிருத்தலின் வேறுபாடு. Yadyapi te mattaḥ jāyante tathāpi na tu ahaṃ teṣu tad-adhīnaḥ tad-vaśaḥ yathā saṃsāriṇaḥ, te punaḥ mayi mad-vaśāḥ mad-adhīnāḥ — அவை என்னிடமிருந்து பிறக்கின்றன, இருந்தும் சம்சாரிகளைப் போல நான் அவற்றுக்கு அடங்கியவன் அல்ல; அவை எனக்கு அடங்கியவை. மேலும்: இத்தகைய nitya-śuddha-buddha-mukta-svabhāvaṃ … nirguṇaṃ பரமேஸ்வரனை உலகம் அறிவதில்லை — anukrośaṃ darśayati — பகவான் கருணை காட்டுகிறார்.

ஆசாரியர் ராமானுஜர் — "līlā". Jagati bhogyatvena dehatvena indriyatvena tat-tad-dhetutvena ca avasthitā ye bhāvāḥ — அனுபவப் பொருள், உடல், இந்திரியம், அவற்றின் காரணங்கள் என்ற வடிவில் உள்ள எல்லா நிலைகளும் என்னிடமிருந்து; na tu ahaṃ teṣu — என் இருப்பு அவற்றைச் சார்ந்ததல்ல; சாதாரண ஆத்மாவுக்குத் தன் உடலால் உதவி கிடைக்கிறது, mama tu taiḥ na kaścit tathāvidha upakāraḥ, kevalaṃ līlā eva prayojanam — எனக்கு அவற்றால் எந்த உதவியும் இல்லை, லீலை மட்டுமே நோக்கம்.

வேறுபாடு: இருவரும் — குணங்கள் பகவானுக்கு அடங்கியவை, பகவான் குணங்களுக்கு அல்ல. ராமானுஜர் சேர்க்கிறார்: படைப்பு பகவானின் லீலை, தேவை அல்ல.