भगवद्गीता · Vibhuti Yogaअध्याय 10, श्लोक 8 (10.8)

शंकराचार्य. ahaṃ paraṃ brahma vāsudevākhyaṃ sarvasya jagataḥ prabhavaḥ — मी वासुदेव नावाचे परब्रह्म, संपूर्ण जगताचे मूळ; budhāḥ avagataparamārthatattvāḥ; bhāvaḥ bhāvanā paramārthatattvābhiniveśaḥ — भाव = परम तत्त्वाविषयी खोल ओढ.

आचार्य रामानुज. sarvasya vicitracidacitprapañcasya prabhavaḥ — चेतन-अचेतन अशा विचित्र प्रपंचाचे मूळ; svābhāvikaṃ niraṅkuśaiśvaryaṃ sauśīlyasaundaryavātsalyādikalyāṇaguṇagaṇayogaṃ ca matvā — माझे स्वाभाविक निरंकुश ऐश्वर्य आणि सौशील्य, सौंदर्य, वात्सल्य यांसारखे गुण जाणून; bhāvo manovṛttiviśeṣaḥ, mayi spṛhayālavo māṃ bhajanta ity arthaḥ — भाव = मला प्राप्त करण्याची तळमळ.

मधुसूदन सरस्वती. शंकरांचे म्हणणे पुढे नेतात — मी जगताचे upādānaṃ nimittaṃ ca, म्हणजे उपादान कारण (ज्यापासून बनले) आणि निमित्त कारण (ज्याने बनवले) दोन्ही. आणि दुसरा एक अर्थ देतात: mayaivāntaryāmiṇā sarvajñena sarvaśaktinā preryamāṇaṃ svasvamaryādām anatikramya sarvaṃ jagat pravartate — अंतर्यामी, सर्वज्ञ, सर्वशक्तिमान मीच प्रेरणा देतो, आणि सर्व आपापल्या मर्यादेत राहून चालतात. "भाव" याचा त्यांच्या मते अर्थ premṇā samanvitāḥ — प्रेमाने भरलेले.

श्रीधर स्वामी. याला पुढील चार श्लोकांची (10.8–10.11) भूमिका मानतात — विभूती आणि योग यांच्या ज्ञानातून संपूर्ण ज्ञान कसे मिळते. त्यांच्या मते "भाव" = prītiyuktāḥ (प्रीतीने युक्त), आणि bhṛgvādirūpavibhūtidvāreṇa — भृगूंसारख्या ऋषींद्वारेही उत्पत्तीचे कारण मीच.

वेदांत देशिक (रामानुजांच्या परंपरेतील टीकाकार). एक सूक्ष्म गोष्ट जोडतात: tad eva hi jñānaṃ bhaktirūpeṇa pariṇamata — तेच ज्ञान परिपक्व होऊन भक्ती बनते.