பகவத் கீதை · Vibhuti Yogaஅத்தியாயம் 10, ஸ்லோகம் 8 (10.8)

சங்கராசாரியர். ahaṃ paraṃ brahma vāsudevākhyaṃ sarvasya jagataḥ prabhavaḥ — வாசுதேவன் என்ற பெயருடைய பரம பிரம்மமான நான், எல்லா உலகிற்கும் மூலம்; budhāḥ avagataparamārthatattvāḥ; bhāvaḥ bhāvanā paramārthatattvābhiniveśaḥ — பாவம் = பரம தத்துவத்தில் ஆழ்ந்த ஈடுபாடு.

ஆச்சாரிய ராமானுஜர். sarvasya vicitracidacitprapañcasya prabhavaḥ — சேதன-அசேதனமான விசித்திரப் பிரபஞ்சத்தின் மூலம்; svābhāvikaṃ niraṅkuśaiśvaryaṃ sauśīlyasaundaryavātsalyādikalyāṇaguṇagaṇayogaṃ ca matvā — என் இயல்பான, தடையற்ற ஐஸ்வர்யத்தையும், சௌசீல்யம், அழகு, வாத்ஸல்யம் போன்ற குணங்களையும் அறிந்து; bhāvo manovṛttiviśeṣaḥ, mayi spṛhayālavo māṃ bhajanta ity arthaḥ — பாவம் = என்னை அடையும் தவிப்பு.

மதுசூதன சரஸ்வதி. சங்கரரின் கருத்தை மேலும் விரிக்கிறார் — நான் உலகின் upādānaṃ nimittaṃ ca, அதாவது உபாதான காரணமும் (எதிலிருந்து உருவானதோ அது) நிமித்த காரணமும் (எவர் உருவாக்கினாரோ அவர்). மற்றொரு பொருளும் தருகிறார்: mayaivāntaryāmiṇā sarvajñena sarvaśaktinā preryamāṇaṃ svasvamaryādām anatikramya sarvaṃ jagat pravartate — அந்தர்யாமியும், எல்லாம் அறிந்தவரும், எல்லாம் வல்லவருமான நானே தூண்டுகிறேன், எல்லாமும் தத்தம் வரம்புக்குள் இருந்து இயங்குகின்றன. "பாவம்" என்பதன் பொருள் அவருக்கு premṇā samanvitāḥ — அன்பு நிறைந்தவர்கள்.

ஸ்ரீதர ஸ்வாமி. இதை அடுத்த நான்கு ஸ்லோகங்களுக்கு (10.8–10.11) முன்னுரையாகக் கருதுகிறார் — விபூதி, யோகம் பற்றிய ஞானத்தால் முழு ஞானம் எவ்வாறு கிடைக்கிறது. அவருக்கு "பாவம்" = prītiyuktāḥ (அன்புடன் கூடியவர்கள்), மேலும் bhṛgvādirūpavibhūtidvāreṇa — பிருகு போன்ற ரிஷிகள் மூலமாகவும் தோற்றத்திற்குக் காரணம் நானே.

வேதாந்த தேசிகர் (ராமானுஜ மரபின் உரையாசிரியர்). ஒரு நுட்பமான கருத்தைச் சேர்க்கிறார்: tad eva hi jñānaṃ bhaktirūpeṇa pariṇamata — அதே ஞானம் கனிந்து பக்தியாகிறது.