श्रीमद्भगवद्गीताShrimad Bhagavad Gita 📖 फ्लिपबुकमध्ये वाचा

भगवद्गीता · Sankhya Yogaअध्याय 2, श्लोक 52 (2.52)

मूळ संस्कृत · श्रीभगवान्

यदा ते मोहकलिलं बुद्धिर्व्यतितरिष्यति
तदा गन्तासि निर्वेदं श्रोतव्यस्य श्रुतस्य च
॥ 2.52 ॥

yadā te mohakalilaṃ buddhirvyatitariṣyati
tadā gantāsi nirvedaṃ śrotavyasya śrutasya ca

अनुवाद

"जेव्हा तुझी बुद्धी मोहाचा चिखल पार करील, तेव्हा तू जे ऐकले आहेस आणि जे ऐकायचे बाकी आहे — त्या सर्वां(फलवचनां)विषयी तुला वैराग्य प्राप्त होईल."

भावार्थ

"Moha-kalila" — मोहाचा चिखल. Kalila — घाण, चिखल, गुंता. शंकराचार्य: अविवेकरूप कालुष्य — अविवेकरूपी मलिनता, जी आत्मा-अनात्मा यांचा विवेक गढूळ करून मनाला विषयांकडे नेते.

"Nirveda" — वैराग्य. मोह दूर झाल्यावर काय होते? Nirveda — वैराग्य, उदासीनता. कशाविषयी?

  • शंकराचार्य: Śrotavya (ऐकण्यायोग्य) आणि śruta (ऐकलेले) — तेव्हा ऐकण्यायोग्य आणि ऐकलेले सर्व निष्फळ वाटते.
  • रामानुज: आधी "त्यागण्यायोग्य" म्हणून सांगितलेली फळे इत्यादी, आणि पुढे ऐकायची फळे इत्यादी — यांच्याविषयी आपोआप वैराग्य येईल.

म्हणजे जेव्हा बुद्धी स्वच्छ होते, तेव्हा फळांच्या वचनांची "फुलांसारखी वाणी" (2.42) आकर्षित करत नाही.

सहज वैराग्य. रामानुजांचा svayam eva — "आपोआप" — हा शब्द महत्त्वाचा आहे: वैराग्य जबरदस्तीने आणले जात नाही; समज स्वच्छ झाल्यावर ते स्वाभाविकपणे येते.

AI-assisted draft translation — under review.

📖 फ्लिपबुकमध्ये वाचा ✉ सुधारणा सुचवा