பகவத் கீதை · Sankhya Yogaஅத்தியாயம் 2, ஸ்லோகம் 52 (2.52)
மூல ஸம்ஸ்க்ருதம் · ஶ்ரீப⁴க³வாந்
யதா³ தே மோஹகலிலம் பு³த்³தி⁴ர்வ்யதிதரிஷ்யதி
ததா³ க³ந்தாஸி நிர்வேத³ம் ஶ்ரோதவ்யஸ்ய ஶ்ருதஸ்ய ச
॥ 2.52 ॥
yadā te mohakalilaṃ buddhirvyatitariṣyati
tadā gantāsi nirvedaṃ śrotavyasya śrutasya ca
மொழிபெயர்ப்பு
"உன் புத்தி மோகம் என்ற சேற்றைக் கடக்கும்போது, நீ கேட்டவை, இனிக் கேட்க வேண்டியவை — அவை அனைத்தின் (பலன் பற்றிய சொற்களின்) மீதும் வைராக்கியம் அடைவாய்."
விளக்கம்
"Moha-kalila" — மோகச் சேறு. Kalila — அழுக்கு, சேறு, சிக்கல். சங்கராசாரியார்: அவிவேகம் என்ற கலங்கல், ஆத்மா-அனாத்மா பற்றிய விவேகத்தைக் கலக்கி மனதை விஷயங்களின் பக்கம் இழுத்துச் செல்லும் மாசு.
"Nirveda" — வைராக்கியம். மோகம் நீங்கினால் என்ன நிகழ்கிறது? Nirveda — வைராக்கியம், பற்றின்மை. எதன் மீது?
- சங்கராசாரியார்: Śrotavya (கேட்கத் தக்கது), śruta (கேட்டது) — அப்போது கேட்கத் தக்கதும் கேட்டதும் அனைத்தும் பயனற்றவையாகத் தோன்றுகின்றன.
- ராமானுஜர்: முன்பு "விடத் தக்கவை" என்று சொல்லப்பட்ட பலன்கள் முதலியவை, இனிக் கேட்கப்போகும் பலன்கள் முதலியவை — இவற்றின் மீது தானாகவே வைராக்கியம் உண்டாகும்.
அதாவது, புத்தி தெளிவடையும்போது, பலன் வாக்குறுதிகளின் "மலர் போன்ற பேச்சு" (2.42) கவர்வதில்லை.
இயல்பான வைராக்கியம். ராமானுஜரின் svayam eva — "தானாகவே" — என்ற சொல் முக்கியமானது: வைராக்கியம் வலுக்கட்டாயமாகக் கொண்டு வரப்படுவதில்லை; புரிதல் தெளிவடையும்போது அது இயல்பாக வருகிறது.
AI-assisted draft translation — under review.