भगवद्गीता · Karma Yogaअध्याय 3, श्लोक 42 (3.42)

शिडी — बाहेरून आत. शरीर → इंद्रिये → मन → बुद्धी → "सः".

"सः" — तीन वाचने (हा या अध्यायातील एक महत्त्वाचा मतभेद आहे):

• शंकराचार्य (आणि मधुसूदन): buddheḥ paratas tu saḥ buddher draṣṭā paramātmā — बुद्धीच्या पलीकडे, बुद्धीचा द्रष्टा — परमात्मा (आत्मा). हाच तो देही आहे ज्याला काम (3.40) इंद्रिये आदींच्या आश्रयाने मोहात टाकतो. मधुसूदन येथे कठोपनिषदाचे वचन उद्धृत करतात — indriyebhyaḥ parā hy arthā arthebhyaś ca paraṃ manaḥ….
• मध्व: बुद्धीच्या पलीकडे — आणि कठोपनिषदानुसार (avyaktāt puruṣaḥ paraḥ) अव्यक्ताच्याही पलीकडे — परमपुरुष, हरी; आणि त्यांच्या सर्व गुणांसह असलेले ज्ञान हे ते मुक्तीचे साधन मानतात.
• आचार्य रामानुज: buddheḥ api yaḥ paraḥ sa kāmaḥ — बुद्धीपेक्षाही जो "पर" (प्रबळ) आहे, तो काम आहे! त्यांचा तर्क: इंद्रिये विषयांत गुंतलेली असतील तर आत्मज्ञान होत नाही; इंद्रिये थांबली पण मन विषयांत असेल तरीही नाही; मनही थांबले पण बुद्धीने उलटा निश्चय केला तरीही नाही; आणि सर्व थांबले, पण icchā-paryāyaḥ kāmo rajaḥ-samudbhavaḥ — इच्छारूप, रजापासून उत्पन्न काम उरला असेल, तर तो या सर्वांना पुन्हा विषयांत लावून आत्मज्ञान रोखतो. म्हणून काम बुद्धीपेक्षाही प्रबळ आहे.