भगवद्गीता · Dhyana Yoga (Atma-samyama Yoga)अध्याय 6, श्लोक 2 (6.2)

सामायिक तत्त्व — संकल्प-त्याग.

शंकराचार्य. Yaṃ sarva-karma-tat-phala-parityāga-lakṣaṇaṃ paramārtha-saṃnyāsam — सर्व कर्मे आणि त्यांची फळे यांचा जो त्याग, तो परमार्थ-संन्यास; yogaṃ karmānuṣṭhāna-lakṣaṇaṃ taṃ … viddhi — कर्म-अनुष्ठानरूप योग तोच आहे असे जाण. दोन्ही परस्परविरुद्ध (प्रवृत्ती आणि निवृत्ती) आहेत, मग साम्य काय? Asti hi paramārtha-saṃnyāsena sādṛśyaṃ kartṛ-dvārakaṃ karma-yogasya — कर्त्याच्या पातळीवर साम्य आहे: संन्यासीही कामनेचे कारण असलेला saṅkalpa सोडतो, कर्म-योगीही karma kurvāṇa eva phala-viṣayaṃ saṃkalpaṃ saṃnyasyati — कर्म करत असतानाच फळाचा संकल्प सोडतो. आणि phala-saṃkalpasya citta-vikṣepa-hetutvāt — फळाचा संकल्प चित्ताला भरकटवतो, म्हणून त्याशिवाय कोणी samādhānavān (समाहित) होत नाही. निष्कर्ष: karma-yogasya stuty-arthaṃ saṃnyāsatvam uktam — कर्म-योगाला संन्यास म्हणणे त्याच्या स्तुतीसाठी; आणि dhyāna-yogasya phala-nirapekṣaḥ karma-yogo bahiraṅgaṃ sādhanam — फल-निरपेक्ष कर्म-योग हे ध्यान-योगाचे बहिरंग (बाहेरचे) साधन आहे.

आचार्य रामानुज. Jñāna-yoga iti ātma-yāthātmya-jñānam iti prāhuḥ taṃ karma-yogam eva viddhi — ज्याला ज्ञान-योग, आत्म्याच्या यथार्थाचे ज्ञान, म्हणतात, तो कर्म-योगच जाण (कर्म-योगात ज्ञान सामावलेले आहे). Saṃnyasta-saṃkalpa = anātmani prakṛtau ātma-saṃkalpaḥ saṃnyastaḥ — अनात्म प्रकृतीत "हा मी आहे" हा संकल्प ज्याने सोडला. आणि 4.19 चे प्रमाण: yasya sarve samārambhāḥ kāma-saṃkalpa-varjitāḥ.

फरक: "संकल्प" — शंकर: फळाचा संकल्प (चित्त-विक्षेपाचे कारण); रामानुज: प्रकृतीत आत्म-बुद्धी. शंकरांसाठी कर्म-योग बहिरंग; रामानुजांसाठी त्यात ज्ञान-योगच सामावलेला.