भगवद्गीता · Dhyana Yoga (Atma-samyama Yoga)अध्याय 6, श्लोक 41 (6.41)

शंकराचार्य. Puṇya-kṛtām aśvamedhādi-yājināṃ lokān — अश्वमेध इत्यादी यज्ञ करणाऱ्यांचे लोक; tad-bhoga-kṣaye — तिथला भोग संपल्यावर; śucīnāṃ yathokta-kāriṇāṃ śrīmatāṃ vibhūtimatāṃ gehe — शुची = शास्त्र सांगते तसे करणारे, श्रीमान = विभूती (समृद्धी) असलेले — त्यांच्या घरी जन्म.

आचार्य रामानुज — भोगाच्या तृष्णेचा अंत. Yaj-jātīya-bhogābhikāṅkṣayā yogāt pracyutaḥ — ज्या प्रकारच्या भोगाच्या इच्छेने योगापासून ढळला, taj-jātīyān ati-kalyāṇa-bhogān … bhuñjānaḥ yāvat tad-bhoga-tṛṣṇāvasānam — त्याच प्रकारचे भोग तोपर्यंत भोगतो जोपर्यंत ती तृष्णा संपत नाही; tasmin bhoge vitṛṣṇaḥ — भोगापासून वितृष्ण होऊन, śucīnāṃ śrīmatāṃ yogopakrama-yogyānāṃ kule — अशा घरी जन्म जे योग सुरू करण्यास योग्य आहेत.

रामानुजांचा मानसशास्त्रीय सूक्ष्म मुद्दा: भरकटण्याचे कारण (भोगेच्छा) पूर्ण होऊन संपते, आणि मग साधक पुन्हा तयार होतो.