ଭଗବଦ୍ ଗୀତା · Arjuna Vishada Yogaଅଧ୍ୟାୟ 1, ଶ୍ଳୋକ 24 (1.24)

ଦୁଇ ନାମ ମୁହାଁମୁହିଁ — Hṛṣīkeśa ଓ Guḍākeśa। ଗୋଟିଏ ଶ୍ଳୋକରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ "ହୃଷୀକେଶ" (ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ) ଓ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ "ଗୁଡ଼ାକେଶ" (ନିଦ୍ରାର ସ୍ୱାମୀ) କୁହାଯାଇଛି। ଦୁଇ ନାମରେ "ଈଶ" (ସ୍ୱାମୀ) ଅଛି। ସଞ୍ଜୟଙ୍କ ଶବ୍ଦ-ରଚନାରେ ଏହା ଏକ ସୁନ୍ଦର ସନ୍ତୁଳନ — କୃଷ୍ଣ ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ, ଅର୍ଜୁନ ନିଦ୍ରା (ଆଳସ୍ୟ, ତମସ୍)ର ବିଜେତା। ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ପାଇଁ "ଗୁଡ଼ାକେଶ" ଏକ ପ୍ରଶଂସା: ସେ ସଜାଗ, ଆଳସ୍ୟରୁ ମୁକ୍ତ। କିନ୍ତୁ ଯିଏ ନିଦ୍ରାକୁ ଜୟ କରିସାରିଛି, ସେ ମଧ୍ୟ ପରବର୍ତ୍ତୀ କେଇଟି ଶ୍ଳୋକରେ ମୋହ ଆଗରେ ହାରିଯିବ। ଗୀତା ଆଗକୁ ଦେଖାଇବ ଯେ ଶାରୀରିକ ସଜାଗତା ଓ ଆତ୍ମିକ ଜାଗୃତି ଭିନ୍ନ ଜିନିଷ। (ଏହି ଶେଷ କଥା ଆମର ବ୍ୟାଖ୍ୟା।)

"Bhārata" — ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ। ମଧୁସୂଦନ ସରସ୍ୱତୀ ଏଠାରେ ସଞ୍ଜୟଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପଢ଼ନ୍ତି। ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ଆଶା ଥିଲା ଯେ ହୁଏତ କୃଷ୍ଣ, ଅହିଂସା ଧର୍ମର ସାହାରା ନେଇ, ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରୁ ରୋକିଦେବେ। ସଞ୍ଜୟ ସେହି ଆଶା ଭାଙ୍ଗିବା ପାଇଁ କହନ୍ତି ଯେ କୃଷ୍ଣ ଏପରି କିଛି କଲେ ନାହିଁ — ସେ ରଥକୁ ମଝିରେ ଠିଆ କରିଦେଲେ। ଏବଂ "ଭାରତ" ସମ୍ବୋଧନର ଭାବ: "ଭରତ ବଂଶର ମର୍ଯ୍ୟାଦା ମନେ ପକାଇ ମଧ୍ୟ, ନିଜ କୁଳର ଲୋକଙ୍କ ପ୍ରତି ଦ୍ୱେଷ ଛାଡ଼ିଦିଅନ୍ତୁ।" ଏହା ଟୀକାର ଏକ ସୁନ୍ଦର ପଠନ।

କୃଷ୍ଣଙ୍କ ବ୍ୟବହାର। ମଧୁସୂଦନ କହନ୍ତି: ଭଗବାନ ନା ଏହି କଥାରେ କ୍ରୋଧ କଲେ ଯେ "ମୋ ଭକ୍ତ ହିଁ ମୋତେ ସାରଥି କାମରେ ଲଗାଉଛି", ନା ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରୁ ରୋକିଲେ। ସେ କେବଳ ସେତିକି କଲେ ଯାହା କୁହାଗଲା। ସାରଥିର ଧର୍ମ ପାଳନ କଲେ — ଚୁପଚାପ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିଷ୍ଠାର ସହ।

"Rathottamam" — ଉତ୍ତମ ରଥ। ମଧୁସୂଦନ: ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଦେଇଥିବା ଦିବ୍ୟ ରଥ, ଏବଂ ଭଗବାନ ନିଜେ ଯାହାର ସାରଥି — ସେଥିପାଇଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ।