श्रीमद्भगवद्गीताShrimad Bhagavad Gita 📖 ଫ୍ଲିପବୁକରେ ପଢ଼ନ୍ତୁ

ଭଗବଦ୍ ଗୀତା · Karma Yogaଅଧ୍ୟାୟ 3, ଶ୍ଳୋକ 40 (3.40)

ମୂଳ ସଂସ୍କୃତ · ଶ୍ରୀଭଗବାନ୍

ଇନ୍ଦ୍ରିୟାଣି ମନୋ ବୁଦ୍ଧିରସ୍ଯାଧିଷ୍ଠାନମୁଚ୍ଯତେ
ଏତୈର୍ବିମୋହୟତ୍ଯେଷ ଜ୍ଞାନମାବୃତ୍ଯ ଦେହିନମ୍
॥ 3.40 ॥

indriyāṇi mano buddhirasyādhiṣṭhānamucyate
etairvimohayatyeṣa jñānamāvṛtya dehinam

ଅନୁବାଦ

"ଇନ୍ଦ୍ରିୟ, ମନ ଓ ବୁଦ୍ଧି — ଏମାନଙ୍କୁ ଏହି (କାମ)ର ବାସସ୍ଥାନ ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ଏମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହା ଜ୍ଞାନକୁ ଘୋଡ଼ାଇ ଦେହଧାରୀକୁ ମୋହରେ ପକାଏ।"

ଭାବାର୍ଥ

ତିନୋଟି ଆଶ୍ରୟସ୍ଥଳ। (1) ଇନ୍ଦ୍ରିୟ — ଯେଉଁଠି ବିଷୟ ସହିତ ସ୍ପର୍ଶ ହୁଏ; (2) ମନ — ଯେଉଁଠି ସଂକଳ୍ପ-ବିକଳ୍ପ (ଚିନ୍ତନ) ହୁଏ; (3) ବୁଦ୍ଧି — ଯେଉଁଠି ନିଶ୍ଚୟ ହୁଏ। କାମ ତିନୋଟିଯାକରେ ବସିପାରେ।

ଶଙ୍କରାଚାର୍ଯ୍ୟ: etaiḥ indriyādibhiḥ āśrayaiḥ vimohayati vividhaṃ mohayati — ଏହି ଆଶ୍ରୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅନେକ ପ୍ରକାର ମୋହ ସୃଷ୍ଟି କରେ, ଜ୍ଞାନକୁ ଘୋଡ଼ାଇ।

ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ରାମାନୁଜ: adhitiṣṭhati ebhiḥ ayaṃ kāmaḥ ātmānam — କାମ ଏମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆତ୍ମା ଉପରେ ଅଧିକାର କରେ। ଏମାନେ viṣaya-pravaṇaiḥ — ବିଷୟ ଆଡ଼କୁ ଢଳି — ଜୀବକୁ ātma-jñāna-vimukhaṃ viṣayānubhava-paraṃ karoti — ଆତ୍ମଜ୍ଞାନରୁ ବିମୁଖ ଓ ବିଷୟଭୋଗରେ ଲିପ୍ତ କରିଦିଏ।

2.62 ସହିତ ସମ୍ପର୍କ: ଇନ୍ଦ୍ରିୟ-ବିଷୟ ସ୍ପର୍ଶ (ଇନ୍ଦ୍ରିୟ), ବିଷୟ-ଚିନ୍ତନ (ମନ), ଏବଂ "ଏହା ହିଁ ଦରକାର"ର ନିଶ୍ଚୟ (ବୁଦ୍ଧି) — 2.62–2.63ର ସିଡ଼ି ଏହି ତିନି ସ୍ତରରେ ଚାଲେ।

AI-assisted draft translation — under review.

📖 ଫ୍ଲିପବୁକରେ ପଢ଼ନ୍ତୁ ✉ ସଂଶୋଧନ ପରାମର୍ଶ ଦିଅନ୍ତୁ