ଭଗବଦ୍ ଗୀତା · Jnana Vijnana Yogaଅଧ୍ୟାୟ 7, ଶ୍ଳୋକ 18 (7.18)

ଶଙ୍କରାଚାର୍ଯ୍ୟ। Udārāḥ utkṛṣṭāḥ sarva eva ete trayo'pi mama priyā eva … na hi kaścit mad-bhaktaḥ mama vāsudevasya apriyaḥ bhavati — ତିନିହେଁ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତମ, ମୋର ପ୍ରିୟ; କୌଣସି ଭକ୍ତ ମୋତେ ଅପ୍ରିୟ ନୁହେଁ। Jñānī tu ātmaiva na anyo mattaḥ iti me … matam — ଜ୍ଞାନୀ ମୋ ଠାରୁ ଅଲଗା ନୁହେଁ, ମୋର ଆତ୍ମା ହିଁ; aham eva bhagavān vāsudevaḥ na anyo'smi ity evaṃ yuktātmā — "ମୁଁ ହିଁ ଭଗବାନ ବାସୁଦେବ, ଅଲଗା ନୁହେଁ" — ଏହି ଭାବରେ ସମାହିତ।

ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ରାମାନୁଜ — "ଉଦାର"ର ସୁନ୍ଦର ଅର୍ଥ। Sarve eva ete mām eva upāsate iti udārāḥ vadānyāḥ, ye matto yat kiñcid api gṛhṇanti te hi mama sarvasva-dāyinaḥ — ଏମାନେ ସମସ୍ତେ ମୋତେ ହିଁ ଉପାସନା କରନ୍ତି, ତେଣୁ ଉଦାର — ଦାନୀ; ଯେଉଁମାନେ ମୋ ଠାରୁ କିଛି ବି ନିଅନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋତେ ନିଜର ସର୍ବସ୍ୱ ଦେଉଥିବା ଲୋକ! Jñānī tu ātmā eva me matam, tad-āyattātma-dhāraṇaḥ aham iti manye — ଜ୍ଞାନୀ ତ ମୋର ଆତ୍ମା — ମୁଁ ତାହାର ସାହାରାରେ ନିଜକୁ ଧାରଣ କରେ, ଏପରି ମାନେ; କାରଣ ସେ ମୋ ବିନା ତିଷ୍ଠି ପାରେ ନାହିଁ, ataḥ tena vinā mama api ātma-dhāraṇaṃ na saṃbhavati — ତେଣୁ ତାହା ବିନା ମୋର ମଧ୍ୟ ଆତ୍ମଧାରଣ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।

ପାର୍ଥକ୍ୟ: ଶଙ୍କର — "ଆତ୍ମା ହିଁ" = ଅଭେଦ; ରାମାନୁଜ — "ଆତ୍ମା ହିଁ" = ପ୍ରେମରେ ପରସ୍ପର ନିର୍ଭରତା (ଭଗବାନ ମଧ୍ୟ ଭକ୍ତ ବିନା "ରହି ପାରନ୍ତି ନାହିଁ" — ଭକ୍ତିର କାବ୍ୟାତ୍ମକ ଶିଖର)।