பகவத் கீதை · Arjuna Vishada Yogaஅத்தியாயம் 1, ஸ்லோகம் 3 (1.3)

மேலோட்டமாக இது ஒரு படையின் வர்ணனை. ஆனால் ஒவ்வொரு சொல்லிலும் ஒரு குத்தல் மறைந்திருக்கிறது.

"Tava śiṣyeṇa dhīmatā" — உங்கள் அறிவுமிக்க சீடனால். "திருஷ்டத்யும்னன் படையை அணிவகுத்தான்" என்று மட்டும் துரியோதனன் சொல்லியிருக்கலாம். ஆனால் அவன் துரோணருக்கு நினைவூட்டுகிறான்: உங்கள் சொந்தச் சீடனே — அதுவும் அறிவுமிக்கவன் — உங்களுக்கு எதிராகப் படையை அணிவகுக்கிறான். துரோணர் கற்றுக்கொடுத்த வித்தையே இப்போது அவருக்கு எதிராக நிற்கிறது. சம்ஸ்கிருத காவிய மரபில் இத்தகைய பேச்சு வியங்கியம் (irony/sarcasm) எனப்படுகிறது.

"Drupada-putreṇa" — துருபதனின் மகன். பெயரைச் சொல்லாமல் "துருபதனின் மகன்" என்று சொல்வதும் திட்டமிட்டதாக இருக்கலாம். "துருபதன்" என்ற பெயரைக் கேட்டதுமே துரோணருக்குப் பழைய பகைமை நினைவுக்கு வரும். பல ஆசிரியர்கள் இதைத் துரியோதனனின் தந்திரமாகக் கருதுகிறார்கள்: குருவின் மனத்தில் பழைய கோபத்தைத் தூண்டுவது, அவர் முழு வலிமையுடன் போரிட வேண்டும் என்பதற்காக.

இந்தக் குத்தலுக்குப் பின்னால் என்ன இருக்கிறது? பாண்டவர்களை — குறிப்பாக அர்ஜுனனை — நேசித்த துரோணர் முழு மனத்துடன் போரிட மாட்டாரோ என்று துரியோதனனுக்குப் பயம் இருந்திருக்கலாம். எனவே, எதிரில் நிற்பவன் அவரை அவமதித்தவனின் மகன் என்றும், அவர் கொடுத்த வித்தையைக் கொண்டே அவருக்கு எதிராக நிற்கிறான் என்றும் அவன் நினைவூட்டுகிறான். இது ஒரு விளக்கம்தான்; ஆனால் சுலோகத்தில் சொற்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட விதத்துடன் நன்றாகப் பொருந்துகிறது.

"Mahatīm camūm" — பெரும் படை. உண்மையில் பாண்டவர் படை (ஏழு அக்ஷௌஹிணி) கௌரவர் படையைவிட (பதினொரு அக்ஷௌஹிணி) சிறியது. இருந்தும் துரியோதனன் அதை "மஹதீ" — பெரியது — என்கிறான். ஒருவேளை அதன் ஒழுங்கும் வீரர்களின் வலிமையும் அவனைக் கவர்ந்திருக்கலாம்; அல்லது கவலையில் அவன் அதைப் பெரிதுபடுத்திப் பார்க்கிறான்.

"Paśya" — பாருங்கள். சுலோகம் "பாருங்கள்" என்றே தொடங்குகிறது. தான் பார்ப்பதையே குருவும் பார்க்க வேண்டும் — தான் பார்க்கும் விதத்திலேயே பார்க்க வேண்டும் — என்று துரியோதனன் விரும்புகிறான்.