பகவத் கீதை · Arjuna Vishada Yogaஅத்தியாயம் 1, ஸ்லோகம் 31 (1.31)

"Nimittāni viparītāni" — தீய சகுனங்கள். ஸ்ரீதரர்: aniṣṭa-sūcakāni śakunāni — தீமையை (கெடுதலை) முன்னறிவிக்கும் சகுனங்கள். மதுசூதனர் உதாரணம் தருகிறார் — இடது கண் துடிப்பது போல (மரபு நம்பிக்கையில் ஆணுக்கு அமங்கலம்). அர்ஜுனனுக்கு நாலாபக்கமும் கெட்ட அறிகுறிகள் தெரிகின்றன.

கவனியுங்கள்: மனம் ஏற்கெனவே துயரத்தில் இருக்கும்போது, பெரும்பாலும் எல்லாமே "கெட்ட அறிகுறிகளாக"த் தோன்றத் தொடங்குகின்றன. சகுனங்கள் உண்மையானவையா இல்லையா என்று சுலோகம் சொல்லவில்லை — அர்ஜுனனுக்கு அப்படித் தெரிந்தன என்று மட்டுமே சொல்கிறது.

"Keśava" — விளிப்பின் உணர்வு. மதுசூதனர் சொல்கிறார்: கேசி போன்ற தீய அசுரர்களைக் கொன்று நீங்கள் எப்போதும் பக்தர்களைக் காக்கிறீர்கள் — எனவே என் சோகத்தையும் நீக்கி என்னைக் காப்பீர்கள். (மரபுவழிச் சொற்பிறப்பு: கேசி என்ற அசுரனைக் கொன்றவர் = கேசவன். மதுசூதனர் இன்னொரு சொற்பிறப்பையும் தருகிறார்: ka (பிரம்மா), īśa (ருத்ரன்) — இவர்களுக்கும் தலைவர்.) அதாவது அர்ஜுனனின் விளிப்பு ஒரு மறைமுகப் பிரார்த்தனையும் கூட.

"Na ca śreyo 'nupaśyāmi" — எந்த நன்மையும் தெரியவில்லை. இது அர்ஜுனனின் முதல் வாதம்: இந்தப் போரில் எந்த நன்மையும் இல்லை. மதுசூதனர் இதை மேலும் ஆழமாக்குகிறார்:

• ஸ்ரேயஸ் — திருஷ்டம் (இம்மைக்குரியது) அல்லது அதிருஷ்டம் (மறுமைக்குரியது) — இரண்டில் எதுவும் தெரியவில்லை.
• ஒரு மரபுவழிச் சுலோகத்தின்படி, போரில் எதிர்நின்று போரிட்டுக் கொல்லப்பட்ட வீரன் (யோகியான சந்நியாசியும்) உயர்ந்த கதியை அடைகிறான் — ஆனால் கொல்பவனுக்கு அத்தகைய சிறப்புப் புண்ணியம் எதுவும் சொல்லப்படவில்லை. அந்நியரைக் கொல்வதிலேயே ஸ்ரேயஸ் இல்லை என்றால், சொந்தங்களைக் கொல்வதில் நிச்சயமாக இல்லை.
• "ஆஹவே" (போரில்) என்று சொல்வதன் மூலம், தாம் போரின் முறையான சூழலைப் பற்றியே பேசுகிறேன் என்பதையும் அர்ஜுனன் தெளிவாக்குகிறார்.

உடலிலிருந்து வாதத்துக்கு. கவனியுங்கள் — 1.30-இல் மனம் சுழன்றுகொண்டிருந்தது; 1.31-இல் அர்ஜுனன் வாதிடத் தொடங்குகிறார். சுழலும் மனம் சரியான வாதத்தைத் தர முடியுமா? கீதை இந்தக் கேள்வியைத்தான் பின்னால் எழுப்பும்.