பகவத் கீதை · Arjuna Vishada Yogaஅத்தியாயம் 1, ஸ்லோகம் 44 (1.44)

"Anuśuśruma" — நாம் கேட்டிருக்கிறோம். அர்ஜுனன் தம் வாதத்துக்கு சுருதி/மரபின் துணையைத் தருகிறார்: "இதை நான் என் சார்பில் சொல்லவில்லை; இதை நாம் குருமார்களிடமிருந்து கேட்டிருக்கிறோம்." மதுசூதனரும் இதையே சொல்கிறார். அர்ஜுனன் தம் வாதங்களைப் பிரமாணமானவையாக ஆக்க விரும்புகிறார் என்பதை இது காட்டுகிறது — அவர் உணர்ச்சியால் மட்டுமல்ல, சாஸ்திரத்தின் அடிப்படையிலும் பேசுகிறார்.

தொடர் நிறைவுற்றது. 1.40 முதல் 1.44 வரை அர்ஜுனனின் வாதத் தொடரைப் பாருங்கள்:

1. குல அழிவு → குல தர்ம அழிவு (1.40)
2. தர்ம அழிவு → அதர்மப் பரவல் (1.40)
3. அதர்மம் → பெண்கள் "கெட்டுப்போவது" → வர்ண சங்கரம் (1.41)
4. சங்கரம் → குலக்னர்களுக்கும் குலத்துக்கும் நரகம்; பித்ருக்களின் வீழ்ச்சி (1.42)
5. ஜாதி தர்மமும் குல தர்மமும் வேரறுதல் (1.43)
6. → நரகத்தில் நீண்ட வாசம் (1.44)

ஒவ்வொரு கண்ணியும் முந்தையதன் மேல் நிற்கிறது. இது தர்க்கரீதியான, தர்மசாஸ்திர அடிப்படையிலான ஒரு தொடர் — அர்ஜுனனின் காலத்துப் பார்வையின்படி.

"Janārdana" — மூன்றாம் முறை. இந்த அத்தியாயத்தில் அர்ஜுனன் கிருஷ்ணரை மூன்று முறை "ஜனார்த்தனா" என்று அழைக்கிறார் (1.36, 1.39, 1.44). மீண்டும் மீண்டும் அவருடைய ஒப்புதலைக் கேட்பது போல.

கிருஷ்ணரின் மௌனம். இந்த முழு நீண்ட வாதத்தின்போதும் (1.28–1.46) கிருஷ்ணர் எதுவும் பேசவில்லை. அர்ஜுனனை முழுவதும் சொல்ல விடுகிறார். அவருடைய பதில் இரண்டாம் அத்தியாயத்தில் வரும் — அது இந்த வாதங்களின் ஒவ்வொரு கண்ணியையும் மறுப்பதாக இருக்காது; ஒரு புதிய பார்வையாக இருக்கும்.